akousteButton rockButton loveButton relaxButton laikabutton orange 2 megaloi ellines sin8etes

La Vita

La Vita

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017 18:37

ΑΡΝΟΥΜΑΙ-ΑΝΘΙΣΤΑΜΑΙ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ!!!

Η πορεία του σύγχρονου Άρτιου ανθρώπου πρέπει να είναι πάντα Αγωνιστική με ένα Αγωνιστικό φρόνημα το οποίο συνίσταται στο τρίπτυχο : ΑΡΝΟΥΜΑΙ-ΑΝΘΙΣΤΑΜΑΙ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ!!!

Σε μία περίοδο που η εθνική και κοινωνική ενότητα αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο, κάποιοι επιχειρούν εν μέσω των δυσμενών συνθηκών που βιώνουμε να δημιουργήσουν κλίμα φόβου και αποσταθεροποίησης, ελπίζοντας στην ανοχή της λαβωμένης κοινωνίας από την κρίση, την ανταγωνιστικότητα , τον εξοστρακισμό του εμείς που επισκιάζεται από τα εγώ του καθενός

Στην καταδίκη αυτών των φαινομένων όμως , δεν υπάρχει χώρος για αστερίσκους.

Πρέπει να υπάρχει ομοθυμία και ομοψυχία, από όλες τις δυνάμεις που πιστεύουν στις αρχές της δημοκρατίας.

Οι αντίξοες συνθήκες στην παγκόσμια οικονομία , πράγματι προοιωνίζει ένα σκοτεινό και απαισιόδοξο μέλλον, για την κοινωνία των πολιτών. Όσο η οικονομική κατάσταση θα χειροτερεύει , καθημερινά θα υπάρχουν συμπολίτες μας , γείτονες , φίλοι, γνωστοί, που ξαφνικά θα βιώνουν ακραίες και πρωτόγνωρες καταστάσεις. Άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας , ήδη χάνουν καθημερινά , όλη την ζωή που με κόπο έκτισαν , τα όνειρα και τις προσδοκίες τους για ένα καλύτερο μέλλον. Από την μια στιγμή στην άλλη , βιώνουν την ποιοτική υποβάθμιση της ζωής τους, την βία, την πίεση και το άγχος της αβεβαιότητας.
Καλούμαστε να επιβιώσουμε σε μία εποχή , στην οποία μας επιβάλλουν συνεχώς νέες ανάγκες. Επιδιδόμαστε στο κυνήγι της καθημερινότητας μηδενίζοντας ή στη καλύτερη περίπτωση ελαχιστοποιώντας τον ελεύθερο χρόνο μας.
Κλεισμένοι στο σπίτι μας ενδιαφερόμαστε μόνο για τον εαυτό μας ή το πολύ για την οικογένειά μας, διασκεδάζουμε με την τηλεόραση και αποδεχόμαστε τα νέα πρότυπα που αυτή μας επιβάλλει.
Δεν ανταλλάσουμε απόψεις με τους άλλους συνανθρώπους μας, δεν προβληματιζόμαστε, δεν αντιδρούμε και κυρίως δεν αποτελούμε κίνδυνο γι αυτούς που θέλουν να ορίζουν τη ζωή μας…

Αυτό το φαινόμενο σήμερα παρά ποτέ , οφείλουμε να το εξαλείψουμε. Ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο , πιστεύω πως μπορούμε να το ανατρέψουμε άμεσα και οι Δημοτικοί άρχοντες μπορούν να παίξουν κυρίαρχο ρόλο σε αυτό, με τη βοήθεια και τη στήριξη όλων μας. Στόχος να γίνει το πρώτο βήμα για την αυτενέργεια του πολίτη και την συμμετοχή του σε κοινωνικές δραστηριότητες .

Για να μπορεί όμως να αυτενεργήσει ο πολίτης και να δει τη προσπάθειά του να ευδοκιμεί χρειάζονται δύο στοιχεία : Πρώτα η ύπαρξη παιδείας εθελοντή και αγωγής συμμετοχής στα κοινά μέσα σε μια κοινωνία πολιτών και δεύτερον η ηθική αναγνώριση της προσφοράς του.
Η εθελοντική δράση αποτελεί μαθησιακή και μορφωτική λειτουργία. Ενδυναμώνει και δίνει περιεχόμενο στη ζωή των ενηλίκων. Αυξάνει τη δυνατότητα συμμετοχής των νέων στη ζωή και την εργασία, ενώ μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο και στη μάχη κατά της ανεργίας, όπως και να συμβάλλει σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη και κυρίως την καταπολέμηση των φαινομένων βίας που ξεκινά από μια στείρα άρνηση για τα πάντα και θυμό για κάθε αδικία που βιώνουμε .
Σήμερα λοιπόν , με τις αντίξοες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, είναι ανάγκη να μοιραστούμε όλοι μας , αυτό το βάρος της δημιουργίας των μηχανισμών της συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και της αγωνιστικότητας.
Για να έχουμε και άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες ,για να ενισχύσουμε την απόκτηση κοινωνικών επικοινωνιακών ,επαγγελματικών δεξιοτήτων και την ανάπτυξη νέων ικανοτήτων στους συμπολίτες μας ώστε να ζουν και δημιουργούν σε πνεύμα συνεργασίας αντι να εξαντλούνται σε διχαστικά συνθήματα και πρακτικές, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στην βία και την τρομοκρατία .

Ο εθελοντισμός μακριά από κάθε κομματική ή ιδεολογική έκφραση , διακρίνεται από ποιοτικά χαρακτηριστικά που καταξιώνουν τον άνθρωπο και την πολιτεία , όπως η αλληλεγγύη ,η λειτουργία της κοινωνίας των πολιτών ,η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων , η κοινωνική συνοχή.
Έτσι παρ’ όλο που ο εθελοντισμός δεν έχει πολιτικές αναφορές εν τούτοις αποκτά ιδεολογικό στίγμα.
Ταυτόχρονα διασφαλίζει στο πολίτη τη δυνατότητα να μην εξαντλεί τη συμμετοχή του με τη προσέλευσή του στις κάλπες μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά καθημερινά, όπου υπάρχουν προβλήματα και ανάγκες, όπου η επιστημονική, η επαγγελματική, ή βιοτική του ένταξη επιβάλλει και ακόμα να εκφράζει την αγωνία του και την αλληλεγγύη του για μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας (Φυσικές καταστροφές, εξάντληση φυσικών πόρων, απειλή καταστροφής του περιβάλλοντος,
τρομοκρατία, πολεμικές συγκρούσεις, ανθρώπινες τραγωδίες, φτώχεια, χρήση ναρκωτικών , δημόσια υγεία.)

Κάθε πρόταση για εθελοντική προσφορά είναι πρόταση ζωής. Μια πρόταση που οι καθημερινές συνθήκες ανάπτυξης της κοινωνίας την καθιστούν πιο απαραίτητη παρά ποτέ, αφού οι αντίξοες επιπτώσεις των παγκόσμιων προβλημάτων, ενεργοποιούν τα κατώτερα ένστικτα μας , υποβαθμίζουν τον πολιτισμό μας και εν τέλει δεν αφήνουν την συνείδηση κανενός μας ήσυχη.

Πρέπει να γίνει πλέον συνείδηση στον καθένα μας ότι για να ζήσει και να ευημερήσει ο άνθρωπος χρειάζεται τον άνθρωπο. Η αμοιβαία σχέση, η σχέση κοινωνικής αλληλεγγύης ανάμεσα στην ομάδα και την μονάδα, είναι το μέσον για την ευδαιμονική συνύπαρξη και την πρόοδο της κοινωνίας.
Και επειδή το συνολικό προκύπτει από το μερικό, το σύνθημα που πρέπει να απευθύνεται σε κάθε κοινωνία δεν είναι άλλο από «το να μην μένουμε απαθείς θεατές των γεγονότων, αλλά να τα διαμορφώνουμε , πάνω από όλα με την εθελοντική προσφορά και παρέμβασή μας».

Για να αναπτύξει καποιος στην προσωπική του ζωή το τρίπτυχο : ΑΡΝΟΥΜΑΙ-ΑΝΘΙΣΤΑΜΑΙ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ αρκεί μόνο να είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ και ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.

Η Ελλάδα θα υπερβεί την κρίση, αργά ή γρήγορα.

Η υπέρβαση αυτή δεν είναι χωρίς κόστος, η κοινωνία έχει ματώσει, έχει υποστεί άδικες περικοπές, έχει υποβληθεί σε θυσίες.

Διατηρεί όμως την ωριμότητα και τη συνοχή της.

Αποστρέφεται τη βία, από όπου και αν προέρχεται.

Γιατί η βία και η τρομοκρατία δεν έχουν χρώμα, στοχεύουν στον ίδιο πάντα στόχο. Στην αποσταθεροποίηση του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και στην υπονόμευση της εθνικής προσπάθειας. Ολοι μαζί με συλλογική προσπάθεια μπορούμε να αντισταθούμε και να κάνουμε την ανατροπή .

Ντέπη Στενού

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017 00:37

OCEANIC :Ενα μουσικό ταξίδι - εμπειρία !

Σ'ένα διαφορετικό ταξίδι μας προσκαλεί ο Aural Fragment ( Γιώργος Λαζάρου),μέσα από  το OCEANIC ,την πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του πολυγραφότατου συνθέτη.
Μετά την Τριλογία του RETURN TO SPACE,ο βιρτουόζος των συνθετητών ,Γιώργος Λαζάρου,επιστρέφει με μια νέα δουλειά,χωρίς να ξεφεύγει απ'ότι ,μέχρι τώρα μας έχει συνηθίσει...
Επιστρέφει με μια συμπαγή,concept δισκογραφική δουλειά,κρατώντας ψηλά τη σημαία της concept ηλεκτρονικής μουσικής,ενός είδους,που ,ειλικρινά δεν ξέρω πόσοι συνθέτες το υπηρετούν,πλέον,σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ενα είδος,που ας μην ξεχνάμε,πως το υπηρέτησαν στο παρελθόν, ονόματα-μύθοι,όπως ο Vangelis ,o Jean Michel Jarre κ.α.
Οι συνθετητές αποκτούν ζωή στα χέρια του Aural Fragment,και μετατρέπουν το Oceanic σε μια επική διαδρομή στους απέραντους Ωκεανούς και στους μυστηριώδεις βυθούς τους.
Το Oceanic αποπνέει τον σεβασμό που απαιτείται προς το υγρό στοιχείο,το στοιχείο που χαρακτηρίζει τον Γαλάζιο μας Πλανήτη.
Ξεκινώντας από την Μεσόγειο,με το επιβλητικό-σήμα κατατεθέν .του OCEANIC ,Mediterranian Sea και τα εξαιρετικά φωνητικά της Dramatic Soprano Μάνιας Βλαχογιάννη,ο Aural Fragment,φτάνει στο Gibraltar ,ένα track ,που μπορεί να ακουστεί πολύ και σε πολλούς χώρους.
Το μακρύ,μυστηριακό,επικίνδυνο και συγκλονιστικό ταξίδι του Aural Fragment στους Ωκεανούς,αποτελεί πραγματική πρόκληση για τα αυτιά του ακροατή .
Παρέα με θαλάσσιους ήχους ,αλλά και την εκπληκτική νέα Lyric Soprano ,Μαριάννα Κουκουτσάκη, στο South Atlantic Ocean,η διαδρομή στους βυθούς των τεσσάρων Ωκεανών,μόνο σαν μαγική μπορει να χαρακτηριστεί.
Ο μυστηριακός χαρακτήρας του υγρού στοιχείου,αναδύεται μέσα απο το The Devil's Triangle.Mέσα απο το Track ,που είναι αφιερωμένο στο Τρίγωνο του Διαβόλου,ο συνθέτης απλώνει με ένα μοναδικό τρόπο τον Σεβασμό πρός το Αγνωστο,που εν πολλοίς ,χαρακτηρίζει το υγρό στοιχείο του Πλανήτη μας.
Το Oceanic ,που μόλις κυκλοφόρησε,σε ψηφιακή μορφή,κάτω απο το label της FM RECORDS θα σας μαγεύσει.
Ακούστε το ολόκληρο....
Φορέστε τα ακουστικά σας και ακούστε το ολόκληρο.
Πρόκειται για ένα μουσικό ταξίδι-εμπειρία.

Γιάννης Ταμπάκης

 

{youtube}9mSAGLGdUtw{/youtube}

Δευτέρα, 09 Οκτωβρίου 2017 23:49

"ΠΡΙΓΚΗΠΕΣΑ" του Σωκράτη Μάλαμα

«Πριγκιπέσα» το τραγούδι που έγραψε ο Σωκράτης Μάλαμας σε λίγα λεπτά για να το κάνει δώρο γενεθλίων στη φίλη του επειδή δεν είχε καθόλου λεφτά.
Ήταν η μέλλουσα σύζυγός του...

Το τραγούδι «Πριγκιπέσα», σε στίχους – μουσική άλλα και πρώτη ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα, αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου.
Κυκλοφόρησε το 2000 με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου «Ο Φύλακας και ο Βασιλιάς».

Συνήθως, πίσω από ένα τραγούδι αγάπης κρύβεται και μια ιστορία.
Η «Πριγκιπέσα» δεν αποτελεί εξαίρεση.

 mg 3058 0

Είναι πρόσωπο υπαρκτό και αγαπημένο για τον καλλιτέχνη, ο οποίος προσέφερε ως δώρο γενεθλίων το τραγούδι σε μια κοπέλα που έμελλε να τον σημαδέψει.

Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάλαμας στο ΒΗΜΑgazino και τον Μάκη Προβατά, αποκάλυψε το πως εμπνεύστηκε το τραγούδι.
Στην ερώτηση του δημοσιογράφου εάν έχει κρίνει βιαστικά κάποιο από τα τραγούδια του, απάντησε:
- «Κατά μια έννοια, έτσι έγινε με την “Πριγκιπέσα”. Την έγραψα ως δώρο γενεθλίων σε μια γυναίκα, επειδή δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι.
Μαγείρευε να φάμε φακές, που ήταν ό,τι είχε απομείνει, και ενώ την έβλεπα σκέφτηκα: “Αυτό αξίζει τον κόπο τώρα να το τραγουδήσει κάποιος, να το βγάλει προς τα έξω”. Το έγραψα και το έπαιξα κατευθείαν, χωρίς να μεσολαβήσει καθόλου χρόνος. Όταν το έπαιξα λύθηκα στα γέλια, το θεώρησα τόσο αστείο. Η φίλη μου, η οποία δεν είχε καμία σχέση με τη μουσική, άφησε κάτω τις κουτάλες και μου είπε: “Πότε το έγραψες αυτό το τραγούδι; Το ξέρεις ότι είναι πάρα πολύ καλό; Απορώ γιατί γελάς”».

- Συγγνώμη, αλλά έπειτα από αυτό το δώρο δεν άλλαξε η σχέση σου με αυτήν τη γυναίκα;
- «Την παντρεύτηκα».

{youtube}_9qvimjTG_0{/youtube}


Για τον www.lavitaradio.gr

Κώστας Προβατάς


Οταν ένας καλλιτέχνης ,σαν τον Θέμη Ανδρεάδη,αποφασίζει να σπάσει τη σιωπή του και να μοιραστεί πράγματα με το κοινό του,τότε ,και με αφορμή την μία και μοναδική εμφάνισή του στην ΡΟΤΑ,στις 21 Οκτωβρίου,νοιώθουμε ιδιαίτερα ευτυχείς ,για την άμεση αποδοχή του αγαπημένου μας καλλιτέχνη,στο αίτημα μας, να μας απαντήσει σε μια σειρά ερωτήσεων.


Κυρίες και Κύριοι....ο Θέμης Ανδρεάδης

Themis andreadhs3 520 b

Aγαπητε κε Ανδρεάδη,αφού σας ευχαριστήσω,για την άμεση αποδοχή,ώστε να γίνει πραγματικότητα αυτη η συνέντευξη,για λογαριασμό του www.lavitaradio.gr ,κι αφου σας δηλώσω ,ποσο μεγάλη είναι η τιμή,για τον Σταθμό και για μένα,προσωπικά,επιτρέψτε μου να ξεκινήσω τις ερωτήσεις μου,αναφορικά με την εμφάνισή σας στην Ρότα,στις 21 Οκτωβρίου.Κε Ανδρεάδη,στην Ρότα,θα επιχειρήσετε να μας θυμίσετε ή να μας προτείνετε? Να μας θυμίσετε αγαπημένες στιγμές της καριέρας σας ή να μας προτείνετε καινούργια πράγματα?

Και τα δύο. Θα κάνω μιά αναδρομή σε όλες τις επιτυχίες μου αλλά και παράλληλα θα παρουσιάσω απο τον τελευταίο δίσκο μου ''Το σώμα ξέρει'',ορισμένα τραγούδια.


Μετά από "Το Σώμα ξέρει",την δουλειά ,που κυκλοφορήσατε το 2013,ύστερα από,κοντά 27 χρόνια απουσίας,από τα καλλιτεχνικά δρώμενα,θα έλεγε κανείς,πως εχετε επιλέξει να μοιράζεστε με το κοινό σας,με τους ανθρώπους ,που σας αγάπησαν,αυτά που έχετε να δώσετε,σε όχι και τόσο τακτά διαστήματα.Είναι ,πλέον το περιβάλλον τέτοιο,ή ειναι καθαρά συνειδητή η επιλογή σας?

Είναι συνειδητή επιλογή. Οταν έχω κάτι να πώ, θα το πώ. Βέβαια η δισκογραφία πλέον είναι ανύπαρκτη και δυσχαιρένεται, απο την άποψη της παραγωγής, το υλικό να φτάσει στον ακροατή που τώρα με την επανάσταση της τεχνολογίας μπορεί να βρεί ότι θέλει σε ελάχιστο χρόνο και...τσάμπα.

andreadis passion theater 1


Και μιας και αναφέρθηκα στην μακρόχρονη απουσία σας απο τα καλλιτεχνικά δρώμενα,είχε να κάνει με κορεσμό ή με την ανάγκη αλλαγής ρότας,και εν πάσει περιπτώσει, γιατι τόσα πολλά χρόνια απουσίας?

Δεν είχα κάτι καινούγιο να πώ κι έτσι προτίμησα τον δρόμο της σιωπής.


Σε μια παλαιότερη συνεντευξή σας, κε Ανδρεάδη,είπατε,πως τα τραγούδια ,που σας έβαλαν στη καρδιά του Ελληνα ,την Δεκαετία του '70,τα σατιρικά τραγούδια σας,που όλοι αγαπήσαμε...είπατε ,λοιπόν,πως εσείς τα λέγατε σοβαρά.Κι αυτό είναι και η δική μου αίσθηση.Θεωρώ,πως μέσα από τους σατιρικούς-καυστικούς στίχους,του Γιάννη Λογοθέτη ,αλλά και του Γιάννη Κιουρτσόγλου,είπατε τις μεγαλύτερες αλήθειες για τον "κατήφορο" του Ελληνα,που ζούσε η ετοιμαζόταν να ζήσει μια πλαστή ευδαιμονία.Σκεφτήκατε ποτέ,πως μιλήσατε προφητικά,με τα τραγούδια σας?

Είναι αλήθεια. Εγώ σοβαρά τα έλεγα. Βέβαια είχα -και εξακολουθώ να έχω- ένα ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας και ίσως αυτός είναι ο λογος που χαρακτηρίστηκαν ως σατιρικά.Όχι δεν ήταν στο μυαλό μου πώς ερμηνεύω κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ''προφητικό'' Αυτό μόνο ο πανδαμάτωρ χρόνος μπορεί να το πετύχει.

andrr


Είμαστε στα 1974 και στα χέρια μου,βρίσκετα μια κασέτα.Πρόκειται για το "Κάτι άλλο μου θυμίζει".Ξεχωρίζω,τον "Ρήγα". Ενα καθαρα πολιτικό τραγούδι...ένα συγκλονιστικο τραγούδι,αφιερωμένο στον Ρήγα Φεραίο. Πολλά από τα τραγούδια σας,κε Ανδρεάδη,είχαν οσμή πολιτικού τραγουδιού,ακόμα και δύσκολα ανιχνευόμενη,πίσω απο την σατιρική ερμηνεία σας. Σήμερα,43 χρόνια μετά,πιστεύετε στην ανάγκη αναβίωσης του πολιτικού τραγουδιού?Αν ναι,υπάρχουν οι στιχουργοί,οι συνθέτες,οι ερμηνευτές για κάτι τέτοιο?Κι αν υπάρχουν,το κοινό είναι ετοιμο να το δεχτεί?

Οχι δεν πιστεύω στην ανάγκη της αναβίωσης του πολιτικού τραγουδιού. Το κοινό πλέον αδιαφορεί και η νεολαία τείνει να ρέπει προς το σαχλαμαρίστικο τραγούδι.

{youtube}e_zkRpU_ia8{/youtube}


Μετά από δεκάδες προσωπικές δισκογραφικές δουλειές,αλλά και συμμετοχές ,ποια στιγμή της δισκογραφικής σας διαδρομής θα κρατούσατε,μόνιμα στις αποσκευές σας?

Θα κρατούσα μια ανεξάρτητη παραγωγή, δισκογραφική δουλειά, που φέρει τον τίτλο ''Σαν Ξαφνικό Ταξίδι'' με μουσική και ερμηνεία τόσον δικής μου όσον και της Σοφίας Μιχαηλίδη και Γιάννη Θωμόπουλου και στίχους Μάνου Ελευθερίου και Λαζ. Μπίκα. Είναι μιά στιγμή της δισκογραφικής καρίέρας μου, που ξεχωρίζω.


Σαραντατόσα χρόνια πίσω,στο στούντιο της COLUMBIA,ο μεγάλος Γιάννης Μαρκόπουλος,σας αναθέτει μαζί με την Λιλή Χριστοδούλου,να ερμηνεύσετε ένα τεράστιο τραγούδι..."Οχι δεν πρέπει να συναντηθούμε"....Και ηχογραφείται με την πρώτη...Κε Ανδρεάδη,πως νιώθετε ,αλήθεια,που τόσα χρόνια μετά,λίγοι γνωρίζουν,πως εσείς ερμηνεύσατε,το 1972 για πρώτη φορά και μάλιστα,μοναδικά,αυτό το υπέροχο τραγούδι?

Συμβαίνει αυτό. Μερικά τραγούδια τα επισκιάζουν οι επιτυχίες. Αυτό το τραγούδι, σε δίσκο 45άρι είχε απο την άλλη του πλευρά το ΄'Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν''...

{youtube}J1yQBL140dc{/youtube}


Ποια είναι η δύναμη του Ραδιοφώνου ,σήμερα,κε Ανδρεάδη ....πόσο ανοιχτές είναι οι πόρτες ή και τα παράθυρα του σημερινού Ελληνικού Ραδιοφώνου στους καλλιτέχνες και δη στους νεώτερους?

Το Ραδιόφωνο δεν έχει την δύναμη και την πρόσβαση στο κοινό, όπως μερικά χρόνια πρίν. Περνάει κι αυτό την κρίση του.


Το Διαδίκτυο ,τελικά,στέκεται αρωγός ή διώκτης της δημιουργίας στα σύγχρονα Ελληνικα μουσικά πράγματα?

Το διαδίκτυο, ταυτόχρονα ,μπορεί να προσφέρει τα πάντα στον τομέα της πληροφορίας και παράλληλα να σε ρίχνει στο χάος και να μη μπορείς να ξέρεις πώς να ξεφύγεις.


Αγαπητέ μου κε Ανδρεάδη,αφού σας ευχαριστήσω απο καρδιάς για την εξαιρετική συνομιλία μας κι αφού σας ευχηθώ ,όχι μόνο επιτυχία (κάτι,που το θεωρω δεδομένο) στην Ρότα ,στις 21 του Οκτώβρη,αλλά και να συνεχίσετε να μας ανοίγετε τη καρδιά και τη ψυχή σας μεσα απο τατραγούδια σας,επιτρέψτε μου μια τελευταια,προσωπικη ερώτηση...Ποιο τραγούδι σας,λατρεύει να ακούει να του το τραγουδάτε,ο μικρός πριγκηπάς σας,ο εγγονός σας?

Δεν του τραγουδάω δικά μου γνωστά τραγούδια. Αυτοσχεδιάζουμε και σκαρώνουμε δικά μας τραγουδάκια και διασκεδάζουμε πολύ!
Σας ευχαριστώ για την συνομιλία μας!


22310196 10210445504709059 7130706020597635869 n

Η συνέντευξη δόθηκε στον Γιάννη Ταμπάκη ,για λογαριασμο του www.lavitaradio.gr

 

Γυρνώντας στα φοιτητικά χρόνια,θυμάμαι τις ραδιοπειρατικές απόπειρές μου,ως Α122 ,από ένα υπόγειο, στο εξοχικό των Αγίων Αποστόλων.Απόπειρες,που όσο κι αν επανέρχονται στο μυαλό με συγκίνηση,σε τίποτα δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ραδιοφωνικές.
Την ίδια εποχή,απολάμβανα τους ραδιοπειρατές της Θεσαλλονίκης,που με δομημένα προγράμματα,κρατούσαν ποιοτική και ουσιαστική συντροφιά στους,πολλούς,είναι η αλήθεια,ακροατές τους.
Κάπως έτσι ήταν διαμόρφωμένη η κατάσταση στον ραδιοπειρατικό χάρτη της χώρας μας,εκείνες τις δεκαετίες.
Δεδομένη και στις δύο περιπτώσεις ,η αγάπη για την μουσική και η αλήθεια είναι πως βγήκαν,τότε,πραγματικά,σπουδαίοι Ραδιοφωνικοί Παραγωγοί,που στελέχωσαν,αργότερα τους μεγάλους Ραδιοφωνικούς Σταθμούς της χώρας,στα χρόνια της Ελεύθερης Ραδιοφωνίας.
Τα χρόνια πέρασαν και τη θέση του Ραδιοφωνικού Παραγωγού ,πήρε η playlist,ενώ ταυτόχρονα το Διαδίκτυο γιγάντωσε τις δυνατότητές του,δίνοντας την ευκαιρία σε πολλούς να θυμηθούν την αγάπη τους για το ραδιόφωνο ,ακόμα κι αν γκρίζαραν τα μαλλια.
Το Διαδικτυακό Ραδιόφωνο ,δεν διαφέρει σε πολλα πράγματα από εκείνη την εποχή των ραδιοπειρατών.
Με πολλά πλεονεκτήματα,όπως το χαμηλό κοστολόγιο ,αλλα και βασικά μειονεκτήματα,όπως το ότι ακούγεται,προς το παρόν ,τουλάχιστον,μόνο μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών,το Διαδικτύακό Ραδιόφωνο,περνάει την παιδική του ηλικία ,στη χώρα μας,και η αλήθεια είναι πως θα πρέπει να αγωνιστούν σκληρά ,με μεράκι και φαντασία,όσοι αγαπούν το μέσο και βλέπουν σ'αυτό το μέλλον του ραδιοφώνου.
Η ελευθερία ,που αποπνέει από την ύπαρξή του το Διαδίκτυο,δίνει τη δυνατότητα να χαρακτηρίσει κάποιος σαν Διαδικτυακό Ραδιόφωνο,την σύνδεση ενός μικροφώνου με έναν υπολογιστή,την ίδια στιγμή,που τον ιδιο χαρακτηρισμό δικαιούνται και όλοι όσοι δρούν μέσα στα τυπικά ραδιοφωνικά στάνταρτς,δηλ. ύπαρξη στούντιο,δομημένο πρόγραμμα,παρακολούθηση καλλιτεχνικών δρώμενων κ.ο.κ.
Η διαδρομή του Διαδικτυακού Ραδιοφώνου,αναμένεται επίπονη,τα επόμενα χρόνια.
Είναι σίγουρο,όμως,πως αποτελεί το μέλλον στο Ραδιόφωνο.
Ο σεβασμός προς το Διαδικτυακό Ραδιόφωνο,από τον καλλιτεχνικό κόσμο,ακόμα και πρός τις σοβαρές προσπάθειες ,έρχεται με ρυθμό σταγόνας,απο σταγονόμετρο,κάτι ,που είναι μεγάλο λάθος,την στιγμή ,που η προβολή ενός καλλιτέχνη προς το κοινό ενός Διαδικτυακού Ραδιοφώνου,είναι ελεύθερη ,χωρίς στεγανά,χωρίς παραθυράκια και ειδικές διαδικασίες.
Αυτό ,όμως είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα,ικανό να καλύψει κάποιο επόμενο άρθρο μου.
Το ζητούμενο και το απολύτως βέβαιο,είναι,πως το Διαδικτυακό Ραδιόφωνο και οι άνθρωποι,που το υπηρετούν,θα πρέπει να αγωνιστούν πολύ για να κερδίσουν τον σεβασμό του κοινού.
Και ας μην ξεχνάμε ,πως είμαστε μακριά ,ακομα απο την εφηβεία του αγαπημένου μας μέσου...


Sign off - Τέλος,όπως έλεγαν οι παλιοί Ραδιοφωνατζήδες,φίλοι μου,γι αυτήν την εβδομάδα...


Τις ευχαριστίες μου


Γιάννης Ταμπάκης

Σάββατο, 07 Οκτωβρίου 2017 23:53

... (μεταφορικά) η ασυνεννοησία.

Αυτό λένε τα λεξικά για τη Βαβέλ, την πόλη και τον πύργο όπου συνέβη η σύγχυση των γλωσσών σύμφωνα με την Βίβλο.

Κι έτσι σήμερα άλλοι μιλάμε ελληνικά (respect!), αγγλικά, σουαχίλι και μανδαρινίστικα. Στην εβραϊκή, γλώσσα κι αυτή, σημαίνει Πύλη του Θεού.

Πάει καλά... Δηλαδή πολύγλωσση η Πύλη του Θεού, αυτή που κατά την ιστορία (το μύθο καλύτερα), ήταν η αιτία της σύγχυσης, διότι οι άνθρωποι με τον Πύργο της Βαβέλ που κατασκεύαζαν, ήθελαν να φτάσουν στον ουρανό. Η υπεροψία τους τιμωρήθηκε, μαζί και των μετέπειτα γενεών. Όπως σε κάθε ιστορία, τα γεγονότα ανοίγουν το διάβα στο μέλλον, όσο αληθινό ή παραμυθένιο κι αν είναι το παρελθόν.

Aπό τον καιρό του Νώε υπήρχαν γλώσσες. Και ήταν οι απόγονοι του που δημιούργησαν τον Πύργο.

Ο Πύργος της Βαβέλ δεν είναι παρά ένα σύμβολο της ανθρώπινης ματαιοδοξίας και αλαζονείας...

Στο έργο του 1563, από τον Pieter Bruegel, απεικονίζεται ο τεράστιος όγκος του κτιρίου να συνθλίβει την πόλη. Ο ζωγράφος προσπάθησε να συμπεριλάβει κάθε δυνατή λεπτομέρεια, με αποτέλεσμα το ανθρώπινο μάτι να αδυνατεί να τις συλλάβει όλες.

Κι όμως, υπάρχουν παιδιά στα παράθυρα, υπάρχουν άνθρωποι που κοιμούνται κι άνθρωποι που δουλεύουν, ακόμα κι άνθρωποι που στην ύπαιθρο “κάνουν την ανάγκη τους”.

Βαβέλ 2006: Μαρόκο: Δυο τσοπανόπουλα ρίχνουν μια τουφεκιά πάνω σ' ένα τουριστικό λεωφορείο και τραυματίζουν κατά λάθος μια Αμερικανίδα τουρίστρια. Μια Μεξικανίδα τροφός ταξιδεύει παράνομα στην πατρίδα της μαζί με τα αμερικανόπουλα που φυλάει. Τόκιο: Μια κωφάλαλη βιώνει άγρια το σεξουαλικό πέρασμα στην εφηβεία, ενώ ο πατέρας της αναζητάτε από την αστυνομία. Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών και Όσκαρ μουσικής για την ταινία του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ιναρίτου, που έδωσε τη δυνατότητα στον Μπραντ Πιτ να έχει έναν εξαίσιο πρωταγωνιστικό΄ρόλο. Και σε όλους τους θεατές να ζήσουν ακόμα μια Βαβέλ...

Μέρα νύχτα χτυπάμε μια κάρτα.

Στη γη του Κάφκα.

Χάσαμε τη μπάλα κι ας μας τα ‘πανε αλλιώς.

Ξόφλησε ο κόσμος ο παλιός.

Τα λεφτά μας βγήκαν άχρηστα κι αυτά.

Τα καλά λεφτά μας μάς ρίξανε στα κάτεργα.

Μέρα νύχτα εργάτες στον Πύργο.

Να ζούμε λίγο.

Μυρμηγκοφωλιά - δουλειά ξαφνικά Κυριακή.

Βόλτες - καφέδες - τουμπεκί.

Στις ειδήσεις είπαν πάλι εκλογές

και γελούν με μας δώδεκα φυλές.

Τι τις θες ρε κόσμε τόσες άδειες γλώσσες;

Δε θα τις ξορκίσεις έτσι τις σιωπές σου.

Λες και ντε και σώνει κάποια απ' τις τόσες.

Θα σ’ ελευθερώσει από τη Βαβέλ σου.

Στίχοι Γεράσιμος Ευαγγελάτος και μουσική Θέμης Καραμουρατίδης, για να ερμηνεύσει υπέροχα η Νατάσα Μποφίλιου... σε λίγα λόγια τόσες αλήθειες...

Και η ιστορία επαναλαμβάνεται... ο κόσμος μας σήμερα είναι μια Βαβέλ. Ένας παγκόσμιος πύργος ψυχών, αισθημάτων και συναισθημάτων, λογικών και παραλόγων, καθαρεύουσας και δημοτικής και κυρίως πολιτικής και διπλωματίας. Όπου η γλώσσα είναι δίγλωσση ακόμα κι αν προέρχεται από το ίδιο λεξικό.

Η σύγχυση της γλώσσας, συμβολίζει την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων ακόμα και εκείνων που ανήκουν στην ίδια ομάδα και μιλούν την ίδια γλώσσα και εργάζονται για τον ίδιο σκοπό.

Καλώς ήλθατε στη δική μας Βαβέλ... κάθε εβδομάδα κοντά σας με λόγια που θα καταλαβαίνουμε...

Κώστας Προβατάς

https://www.facebook.com/costas.provatas.9

Εκ προοιμίου θέλω να καταθέσω πως  με ιδιαίτερη χαρά  και τιμή εγκαινιάζω αυτήν την στήλη στην  όμορφη σελίδα του «Lavita radio» και θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Γιάννη Ταμπάκη για αυτήν την δημιουργική συνεργασία, που δεν σταματά εδώ αλλά παντρεύεται κάθε Τετάρτη 3-5 μ.μ.  με την εκπομπή «Επί παντός επιστητού» , όπου μεταξύ επιλεγμένης Ελληνικής και ξένης Μουσικής, σε μια εκπομπή «παντός καιρού»  μιλάμε  για όλους και για όλα .

Ο Σεπτέμβρης που πριν λίγες μέρες μας άφησε, ξεκίνησε γλυκά με την σχολική  χρονιά και τελειωσε πικρά με μια οικολογική καταστροφή στον κόλπο του Σαρωνικού .

Και τα δύο γεγονότα όμως , έχουν ένα κοινό σημείο. Καταστάσεις που δημιουργούν την διάθεση  στους  ανθρώπους  να  κρίνουν και  να κατακρίνουν δίκαια ή άδικα ,  βάζοντας  ταμπέλες και  ετικέτες ως μη όφειλαν .

Εάν κρίνεις τους ανθρώπους, δεν θα μείνει χρόνος να τους αγαπήσεις, έλεγε η Μητέρα Τερέζα δείχνοντας μας απλά,  πως όταν κρίνεις και προσδιορίζεις τους άλλους,  στην ουσία δεν  προσδιορίζεις αυτούς , αλλά  τον εαυτό σου.

Είναι που οι ταμπέλες  φτιάχτηκαν για τους δρόμους και  οι ετικέτες για τα αντικείμενα,      γι αυτό  όταν τις χρησιμοποιούμε  για τους ανθρώπους θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί .

Ειδικά στον χώρο του σχολείου χρειάζεται μια ιδιαίτερη ευαισθησία όταν οι άνθρωποι κατακρίνουν την διαφορετικότητα  ελαφρά την καρδία,   με χαρακτηρισμούς που αναφέρονται στην ιδιαιτερότητά των ατόμων και όχι στην προσωπικότητά τους ,   όπως :

«Η Πετρούλα  είναι χοντρή…», «ο Λάκης   είναι   αυτιστικός…», «ο Μικές   είναι κουτσός….», «ο γιος της διπλανής είναι δυσλεκτικός …» «Η Ρίκα είναι χαζή ή  Ζανέτ τρελή », χαρακτηρισμοί  που λέγονται ακόμη και  από γονείς ή εκπαιδευτικούς  και  μάλιστα μπροστά στα παιδιά . Χαρακτηρισμούς που επαναλαμβάνουν και αυτά  μπροστά στους συμμαθητές τους, αφού τους ακούνε  καθημερινά να επαναλαμβάνονται γύρω τους  και  αδυνατούν   να σκεφτούν ότι τα ίχνη από μια κλωτσιά με  το πόδι σε λίγο εξαφανίζονται , αλλά τα ίχνη από την γλώσσα, μπορούν να μείνουν για πάντα..

Μόνο που όταν βάζουμε στα άτομα ταμπέλες με αρνητικούς χαρακτηρισμούς, τις περισσότερες φορές  και τα ίδια νιώθουν ότι δεν περιμένουμε από αυτά να αλλάξουν ή να βελτιωθούν. Νιώθουν ότι θα πρέπει να ζήσουν τη ζωή τους με αυτούς τους αρνητικούς χαρακτηρισμούς, και μάλιστα επιβεβαιώνοντάς τους.

Ονομάζοντας  κάποια άτομα ανάλογα με κάποιο στοιχείο της προσωπικότητάς τους ή της εξωτερικής τους εμφάνισης, είναι  σαν να δείχνουμε  πως δεν βλέπουμε το άτομο αλλά την διαφορετικότητα  και αναγκάζουμε και τους ίδιους να στρέφουν την προσοχή τους στο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, αφήνοντας ανεκμετάλλευτους  άλλους  τομείς της προσωπικότητάς τους στους οποίους μπορεί να διαπρέψουν .

Με αυτόν τον τρόπο  τους στερούμε ένα λαμπρό μέλλον που πολύ πιθανόν θα είχαν, αν η αντιμετώπιση των υπολοίπων προς αυτά τα άτομα ήταν διαφορετική και αυτό γιατί η  ταμπέλα που «κολλάμε» στους ανθρώπους συνοδεύεται πολλές φορές από οίκτο και περιθωριοποίηση.

Ειδικά στην εκπαίδευση μπορεί να συνοδεύεται από μειωμένες προσδοκίες και ελαχιστοποίηση της πρόσβασης αυτών των ατόμων  στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα εξαιτίας της «ταμπέλας» τα παιδιά να βιώνουν τον αποκλεισμό από το σύνολο της κοινωνίας: «κανονικά» παιδιά έναντι «προβληματικών» παιδιών που χρειάζονται στην βοήθειά μας σε οποιαδήποτε κίνησή τους, μια βοήθεια που οι περισσότεροι την θεωρούν ελεημοσύνη, σε κάτι που δεν μπορεί να βελτιωθεί.

Αυτό γίνεται από το μεγαλύτερο μέρος της «υγιούς» κοινωνίας, το σχολείο ή την γειτονιά, τους εκπαιδευτικούς, τους γνωστούς και άγνωστους ανθρώπους που συναναστρέφεται το άτομο στον περίγυρό του.

Έχει λοιπόν μεγάλη σημασία  να αντιληφθούμε πως τα άτομα δεν «είναι» κοντά, χοντρά, υπερκινητικά, δυσλεκτικά, διπολικά αλλά «έχουν» μικρότερο ύψος από κάποιους άλλους, περισσότερα κιλά από κάποιους άλλους, περισσότερη καταπιεσμένη ενέργεια από κάποιους άλλους, δυσκολία στην ανάγνωση και την γραφή από κάποιους άλλους, κάποια ψυχικά προβλήματα σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Καλό θα ήταν την επόμενη φορά που θα θέλαμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον να  τον αποκαλέσουμε απλά με το όνομά του. Είναι άδικο να τον προσδιορίζουμε με κάτι στο οποίο υστερεί και εξαιρετικά αντιπαραγωγικό για το σύνολο της κοινωνίας μας να παραβλέπουμε τα θετικά κομμάτια του και τους τομείς στους οποίους μπορουν να διαπρέψουν αυτοί οι «φακελωμένοι» συνάνθρωποί μας.

Γιατί όλα τα λουλούδια πρέπει να ανθίζουν… Αν τραγουδούσαν μόνο τα πουλιά που κελαηδούν όμορφα, τα δάση θα ήταν πολύ σιωπηλά …

Στην πολιτική πάλι η καλόπιστη κριτική θα πρέπει να είναι καλοδεχούμενη απ όπου κι αν προέρχεται…

 Απορρίπτοντας   την καλόπιστη κριτική για κάτι που θα μπορούσε να διορθωθεί και να γίνει καλύτερο, απλά και μόνο  επειδή μας εμποδίζουν οι  ιδεολογικές ετικέτες  που κολλάμε στα άτομα από τα οποία προέρχεται αυτή η κριτική , αγνοώντας τις γνώσεις ή την εμπειρία των ατόμων    που την εκφράζουν… οδηγούμαστε πολλές φορές σε ανεπανόρθωτες ζημιές…

Ετσι χάνεται η ευκαιρία να αξιοποιηθεί μια πραγματικά καλή συμβουλή  ή ένα στρατηγικό σχέδιο, στο όνομα μιας στείρας αντιπολιτευτικής τακτικής που κατηγοριοποιεί  ανθρώπους και πρακτικές  σε ταξικές αντιθέσεις,  αφήνοντας να χαθεί πολύτιμος χρόνος ή και χρήμα για το καλό του τόπου …

Εν κατακλείδι… Για να φτάσει στην κατάσταση Κατανόησης ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να υιοθετήσει την κατάσταση μη κατάκρισης.  

Άλλωστε ως γνωστόν  κάθε φορά που  δείχνουμε  με το δάχτυλό μας  κάποιον, τα τρία μας δάχτυλα δείχνουν τον εαυτό μας….

Ντέπη Στενού

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017 00:20

Ιουστίνη Φιλιππίδου

Η Ιουστινα Φιλιππιδου αγαπα πολυ τη συγγραφη και τη μουσικη
Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 22:15

Γιάννης Ταμπάκης

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 21:54

Μανώλης Μυταράς

© 2004 - 2022 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

Loading...