Menu

Ακούστε μας από το κινητό σας

mobile logosAmobile logosB

La Vita

La Vita

Website URL:

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ",στο Τρένο στο Ρουφ...μια πραγματικά σπουδαία παράσταση !

Πέμπτη βράδυ και η επίσκεψη στο τραίνο στο Ρουφ, για να δει κάποιος μια θεατρική παράσταση είναι από πολλές απόψεις μια ιδιαίτερα ξεχωριστή εμπειρία …
Από την αναμονή μαζί με τους πελάτες στο γεμάτο από κόσμο βαγόνι -μπαρ για να κόψει εισιτήριο για την θεατρική παράσταση , μέχρι την μεταφορά του στο ειδικά διαμορφωμένο βαγόνι –θέατρο για να παρακολουθήσει την παράσταση, περνώντας μέσα από το πολύ όμορφο και ατμοσφαιρικό βαγόνι - ρεστοράν με υπέροχες μυρωδιές να πλανώνται στον αέρα ….τόσο που να επιθυμεί να συνεχίσει την βραδιά του μετά την παράσταση εκεί…

IMG 20171221 223515
Αλλά Και όταν φτάνει στο βαγόνι -θέατρο τίποτα δεν τον προϊδεάζει για αυτό που θα ακολουθήσει… Όταν μάλιστα αυτή η παράσταση είναι οι «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ» η απορία και το ενδιαφέρον γίνονται ακόμη πιο έντονα.
Γιατί για το κορυφαίο ίσως έργο του Εθνικού μας ποιητή λίγα πράγματα πιστεύεις ότι δεν ξέρεις, πριν δεις την ομώνυμη Παράσταση . Μπορεί μάλιστα να αναρωτιέσαι ενδόμυχα τι περισσότερο μπορεί να σου προσφέρει η μεταφορά ενός ποιήματος ως θεατρικό δρώμενο , από τις αναλύσεις επί των αναλύσεων που έχεις κάνει στο μάθημα της Λογοτεχνίας όντας στην θεωρητική κατεύθυνση και έχοντας και μια έφεση στην λογοτεχνία…
Η έκπληξη όταν ο αφαιρετικός λόγος και η λιτή αλλά τόσο μεστή παράσταση σε μεταφέρει νοητά όχι μόνο στην εποχή αλλά και στην φυσική και ψυχολογική κατάσταση των πολιορκημένων ηρώων του Σολωμού και σε συνεπαίρνει απόλυτα τόσο που μέσα σε μια σχεδόν μια ώρα, έχεις εισπράξει και κάνει κτήμα σου γνώσεις και συναισθήματα , που ούτε καν φανταζόσουν ότι μπορείς να αισθανθείς …είναι τεράστια .

eleftheroi poliorkhmenoi 2
Είναι στιγμές που δεν ξέρεις αν παρακολουθείς θεατρική παράσταση ή αν κοιτάς κάποιον πινάκα ζωγραφικής χωρίς κάδρο σε έκθεση με θέμα την «Έξοδο του Μεσσολογγίου¨…. Είναι στιγμές επίσης που ο λόγος μοιάζει φτωχός και απέριττος, αδαήμων και ανακόλουθος να περιγράψει όσα διαδραματίζονται επί σκηνής. Είναι και στιγμές που όσο και αν αντιστέκεσαι στην αγερωχία και στην φιλαυτία σου, αναγνωρίζεις έστω και πρόσκαιρα, την δυσκολία του να καταπιαστείς με θέματα «ηρωικά» που φαντάζουν όμως αυτονόητα… Όπως σε ποιες εσωτερικές διεργασίες μπορεί να οφείλεται η μεταμόρφωση αυτών των απλοϊκών ανθρώπων, που από την σκληρή καθημερινότητα της σκλαβιάς μετατρέπονται σε μάρτυρες-ήρωες και αποφασίζουν συνειδητά μεταξύ της ζωής στην σκλαβιά και την ατίμωση, την θυσία στον βωμό της ελευθερίας … περνώντας σε μια νύχτα στην αθανασία και στο πάνθεον των ηρώων….
Τι είναι τελικά η Ελευθερία ; Αγαθό; Δώρο; Προνόμιο; Μια κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι από τύχη ή ατυχία ή κάτι πολύτιμο που κατακτάς μόνο αν είσαι άξιος της;
"Ποτέ μου δε θα θεωρήσω σαν πράμα ανώτερης αξίας τη ζωή μπρος στην ελευθερία". ήταν ο Όρκος των αρχαίων Ελλήνων.
«Ν’ αντικρίζεις την Άβυσσο χωρίς φόβο κι ελπίδα. Όρθιος στην άκρα του γκρεμού», λέει ο Καζαντζάκης στο Καπεταν Μιχάλη εξηγώντας πως Σκοτώνοντας τον Φόβο γεννιέται η Ελευθερία….
Η έννοια της ελευθερίας είναι έννοια ασκητική και με αυτήν την ασκητική της ιδιότητα, κυριαρχεί στη συνείδηση των ανθρώπων που θυσιάζονται για χάρη της . Ασκητική είναι και η μορφή αυτής της παράστασης , που καταφέρνει χωρίς να το καταλάβεις και εσύ ο ίδιος πώς και πότε ακριβώς, να σε κάνει κοινωνό νοημάτων και συναισθημάτων που δύσκολα θα αποκρυπτογραφούσες διαβάζοντας απλά μόνο το γραπτό κείμενο…
Όπως ότι Με τον αγώνα η πρόσκαιρη ζωή γίνεται αθάνατη.

IMG 20171221 214610
Ότι Ελευθερία σημαίνει κυριαρχία επί του σώματος, περιφρούρηση των λογισμών, οριοθέτηση και χάραξη των αισθητών, ενθύμηση και «συμμετοχή» στους πόνους και στα πάθη Αυτού που πρώτος θυσιάστηκε με καθαρή συνείδηση και αδέσμευτη προαίρεση, με σκοπό να καταστήσει τους ανθρώπους «συγκοινωνούς» των παθημάτων του όπως κάνει εφυώς ο σκηνοθέτης με την αντιπαράθεση μεταξύ άλλων του μύθο του Άι – Γιώργη που σκότωσε το Δράκο με όπλο την πίστη του.
Αυτό που εισπράττει κανείς παρακολουθώντας αυτήν την εκπληκτική παράσταση, είναι η συμπύκνωση των πόθων και των ελπίδων ενός ολόκληρου λαού και ταυτόχρονα το διαχρονικό σύμβολο του αγωνιζόμενου ανθρώπου. Κανείς μύθος, τίποτε το μυθιστορηματικό. Μύθος και πραγματικότητα εδώ γίνονται ένα σώμα. Άλλωστε οι ήρωες στην Ελλάδα είναι τόσο ζωντανοί ανάμεσά μας, που ένας συγγραφέας ή ποιητής δεν έχει παρά να σκύψει στη μνήμη του και στην ελληνική πραγματικότητα, για ν’ αντλήσει θέματα και να τους δει μπροστά του…
Την Άνοιξη …Κυριακή των Βαΐων επέλεξαν οι Πολιορκημένοι την Έξοδο … προς τον Θάνατο και την Ελευθερία …
Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,
Κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα,
Γράφει ο ποιητής… δίνοντας το στίγμα και το μέγεθος του ηρωισμού, όταν η φύση του ανθρώπου νικά το δημιούργημα του Θεού …και πλησιάζει ο ίδιος στην Θέωση…
Οι πολιορκημένοι αντικρίζουν τη φύση στην ωραιότερη στιγμή της να τους καλεί να απολαύσουν το δώρο της ζωής. Οι ήρωες του Σολωμού, επομένως, καλούνται να επιδείξουν αποφασιστικότητα για την εκπλήρωση του στόχους τους, παλεύοντας πέρα από την πείνα, την εξαθλίωση και το φόβο του θανάτου, με πειρασμούς που δελεάζουν την ψυχή τους και θέτουν σε κρίση την ηθική και ψυχική τους δύναμη.
« όποιος πεθάνει σήμερα είναι σα να πεθαίνει χίλιες φορές» διαμηνύει η φύση στους πολιορκημένους καθώς επιδεικνύει την πανίσχυρη γοητεία της και χαρίζει μια πρωτόγνωρη ευδαιμονία σ’ όλα τα δημιουργήματά της. Ένα κάλεσμα για την απόλαυση της και μια σαφή υπενθύμιση για την υπέρτατη αξία που έχει το δώρο της ζωής που οι Έλληνες του Μεσολογγίου είναι τώρα έτοιμοι να το θυσιάσουν.
Είναι εκπληκτικό πως με τόσο λιτά και αφαιρετικά μέσα, με τόσο μεστές και εκφραστικές ερμηνείες, τόσο εξαιρετικών καλλιτεχνών και ηθοποιών που αποδίδουν μέσα από την ψυχή τους τα κείμενα και τα τραγούδια, με μόνο σκηνοθετικό εύρημα ένα πορφυρό μαντήλι , που γίνεται από ρούχο… μέχρι.. αίμα.. φλόγα ακόμη και βρέφος ….αποδίδονται και μεταφέρονται στο θεατή , συγκλονιστικά νοήματα ως εικόνες και ως συναισθήματα …

eleutheroi poliorkimenoi 2
Συναισθήματα συγκίνησης , τιμής , θαυμασμού και σεβασμού γι αυτούς που Μάχονται και αντιστέκονται στον πειρασμό … τόσο που το παράδειγμα της θυσίας τους θα μπορέσει να λειτουργήσει ως ένα διαχρονικό πανανθρώπινο μήνυμα ηρωισμού για τη δύναμη και το μεγαλείο εκείνων που θυσιάστηκαν με τον πιο βίαιο τρόπο στο όνομα της ελευθερίας.
Έξυπνη και ευρηματική επίσης η ιδέα Γιώργου Στεφανακίδη της μεταφοράς του έργου στο μέσον περίπου της παράστασης, στην σύγχρονη εποχή, όπου όλες οι ιστορικές μνήμες όταν υπάρχουν, έχουν χάσει το πραγματικό νόημα και την αξία τους και επαναλαμβάνονται σε κάθε επέτειο μηχανικά, ως μνημόσυνο σε αυτούς που θυσιάστηκαν για να μας χαρίσουν το αγαθό της ελευθερίας, σαν να μας το χρωστούσαν από καθήκον και υποχρέωση…..
Βασική επιθυμία του Σολωμού σε αυτό το κορυφαίο έργο της ζωής του , ήταν όμως να τιμήσει όπως τους αξίζει τις γυναίκες του Μεσολογγίου… Αυτές που επέδειξαν εξαιρετικό θάρρος και απίστευτη ψυχική δύναμη στη διάρκεια της πολιορκίας. Άντεξαν την πείνα, υπέμειναν τις κακουχίες και τις απώλειες, όπως και οι άντρες, χωρίς ποτέ να λυγίσουν, όπως θα περίμενε κανείς πως θα αντιδρούσαν οι γυναίκες μπροστά σε τόσο δύσκολες καταστάσεις.
«Θαυμάζω τες γυναίκες μας και στ’ όνομά τους μνέω.
Εφοβήθηκα κάποτε μη δειλιάσουν και τες επαρατήρησα αδιάκοπα.
Απόψε, ενώ είχαν τα παράθυρα ανοιχτά για τη δροσιά, μία απ’ αυτές, η νεώτερη, επήγε να τα κλείσει, αλλά μία άλλη της ειπε: "Όχι, παιδί μου· άφησε νά ΄μπει η μυρωδιά απο τα φαγητά· είναι χρεία να συνηθίσουμε"…..
……Ιδού, αυτές οι γυναίκες φέρνονται θαυμαστά· αυτές είναι μεγαλόψυχες και λένε ότι μαθαίνουν από μας· δε δειλιάζουν, μολονότι τους επάρθηκε η ελπίδα που είχαν να γεννήσουν τέκνα για τη δόξα και για την ευτυχία. Εμείς λοιπόν μπορούμε να μάθουμε απ' αυτές και να τες λατρεύουμε έως την ύστερη ώρα».
Κάτι που επίσης γίνεται ξεκάθαρο από την θαυμαστή ερμηνεία των ηθοποιών στην παράσταση είναι πως εκείνο που διεκδικούν δεν είναι το δικαίωμα να ζήσουν, αλλά το δικαίωμα να είναι ελεύθερες, κι αυτό θα το κερδίσουν είτε κατορθώσουν να φτάσουν στ’ απέναντι νησιά με τους υπόλοιπους Έλληνες είτε πέσουν μαχόμενοι.
«Είν’ έτοιμα στην άσπονδη πλημμύρα των αρμάτων
Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά, κι ελεύθεροι να μείνουν,
Εκείθε με τους αδελφούς, εδώθε με το χάρο.»

IMG 20171221 220223
Δεν υπάρχει εκφραστικό μέσο που να μην χρησιμοποίησαν η Εβελίνα Αραπίδη, η Μάιρα Μηλολιδάκη και η Στέλλα Χατζημιχελάκη για να ερμηνεύσουν τις Μεσολογγίτισες αγωνίστριες, μάνες, συζύγους, αδελφές, κόρες … αποδίδοντας με την ψυχή τους το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής αυτών των γυναικών , το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής, αλλά και μιας πανανθρώπινης θέλησης που θέτει την ελευθερία υψηλότερα κι από την ίδια τη ζωή.
Αυτήν που οδηγεί τις Μεσολογγίτισσες να προτιμούν να πεθάνουν παρά να συνεχίσουν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο των εχθρών τους. Ούτε το πλήθος των εχθρών τις τρομάζει, ούτε ο φόβος του θανάτου τις αποτρέπει, ούτε η ομορφιά της ζωής τις δελεάζει.
Οι «Πολιορκημένοι» επιθυμούν να είναι «ελεύθεροι» και τίποτε δεν μπορεί και δεν πρόκειται να τους σταματήσει απ’ το να κερδίσουν ξανά την ελευθερία τους .
Μαζί τους, το ίδιο άμεσος ο Χάρης Αγγέλου, άλλοτε στον ρόλο του αφηγητή των ιστορικών γεγονότων , άλλοτε ως μέρος της δράσης, συμβάλει τα μέγιστα στο υψηλής ποιότητας αποτέλεσμα τέχνης λόγου και θεατρικής έκφρασης θεατρικού δρωμένου που λαμβάνει χώρα στο θεατρικό «Βαγόνι» του Ρουφ αυτόν τον χειμώνα, από την ομάδα θεάτρου «χ-αίρεται». Χωρίς κορώνες εθνικισμού, διχαστικών διλλημάτων και πολιτικών υπονοούμενων, κατέδειξαν τον ασταμάτητο αγώνα του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν, ανεξάρτητα από εθνικότητα φυλή ή θρησκεία , να μάχεται για ελευθερία, δηλαδή για αθανασία, αφού η έννοια της ελευθερίας είναι ταυτόσημη με την αθανασία και η ζωή δεν είναι παρά το μέσον για την επίτευξη της ελευθερίας
Η έμπνευση αυτής της εξαίρετης ιδέας των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» ως θεατρικό δρώμενο, ήταν του Γιώργου Στεφανακίδη , ο οποίος σκηνοθέτησε , επεξεργάστηκε δραματουργικά τα κείμενα και όχι μόνο στην ελληνική γλώσσα,- άλλο ένα εύρημα για να τονιστεί η πανανθρώπινη αξία του ιδανικού της ελευθερίας στο οποίο βοήθησε και η μητρική γλώσσα του Εθνικού μας ποιητή-και επιμελήθηκε τη μουσική συμμετέχοντας ουσιαστικά στην παράσταση με την κιθάρα του μαζί με την Λίνα Τριανταφύλλου στο τσέλο και στο ακορντεόν τον Χάρη Αγγέλου . Και χάρη σε αυτήν την έμπνευση το θεατρικό κοινό της Αθήνας μπορεί να απολαύσει μια πραγματικά σπουδαία παράσταση.

Για τον Lavitaradio.gr
Ντέπη Στενού

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ
σύλληψη, σκηνοθεσία, μουσική, πρωτότυπο κείμενο: Γιώργος Στεφανακίδης
κοστούμια: Hallelujah (Ελευθερία Δομένικου)
σχεδιασμός φώτων: Χάρης Αγγέλου
ερμηνεύουν: Εβελίνα Αραπίδη, Μάιρα Μηλολιδάκη, Στέλλα Χατζημιχελάκη, Χάρης Αγγέλου
παίζουν Λίνα Τριανταφύλλου τσέλο, Γιώργος Στεφανακίδης κιθάρα, Χάρης Αγγέλου ακορντεόν

Παραγωγή: ομάδα θεάτρου “χ - αίρεται”

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Θεατρικό Βαγόνι
κάθε Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:00
Πρεμιέρα 15/11/2017
Εισιτήρια 12€ γενική είσοδος, 10€ φοιτητικό, 5€ ατέλειες & άνεργοι

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΑ-ΘΕΑΤΡΟ «το Τρένο στο Ρουφ»
Τηλ. 210 5298922
καθημερινά (εκτός Δευτέρας) 10.00–14.00 & 18.00–22.00
Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
10’ με τα πόδια από το ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός
Free Wi-Fi / Δωρεάν Parking

Μια Εκδήλωση Καρδιάς με την φωνή της μοναδικής Άλκηστης Πρωτοψάλτη

"Μην υποτιμάτε την ευαισθησία, θεωρώντας την κάτι εύθραυστο. Είναι η πιο σκληρή δύναμη του κόσμου, που με αυτήν τον κατακτάς". 

Μάνος Χατζιδάκις.

Η ευαισθησία δεν είναι γυναικεία υπόθεση ...είναι ανθρώπινη... Όταν μάλιστα την βρίσκετε σ έναν άντρα... γίνεται ποίηση...!!!
Αυτό φαίνεται να έχει καταφέρει η Παναθηναϊκή Πανελλαδική Οργάνωση Γυναικών που από το 1983 που έχει δημιουργηθεί , δίνει κίνητρα ευαισθησίας ανεξαρτήτως φύλου, τάξης και ηλικίας , με αποτέλεσμα και διοργανώνει εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου και να παράγει ουσιαστικό κοινωνικό έργο για όλες τις ευπαθείς ομάδες που μπορεί να γίνονται από γυναίκες αλλά που στηρίζουν άντρες με κύρος και ευαισθησία όπως τώρα ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου κ. Πατούλης .
Αφορμή η πρωτοβουλία καρδιάς της «Παναθηναϊκής» με την διοργάνωση συναυλίας Την Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν στο Άσυλο Ανιάτων και την ΕΛΕΠΑΠ
Η συναυλία που τελούσε υπό την Αιγίδα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών , πραγματοποιήθηκε στον πανέμορφο χώρο του Θεάτρου του Κολεγίου Αθηνών με ερμηνεύτρια την μοναδική Άλκηστη Πρωτοψάλτη η οποία επίσης προσσφέρθηκε αφιλοκερδώς να ενισχύσει το Άσυλο Ανιάτων και την ΕΛΕΠΑΠ .
Η ανταπόκριση των φίλων της Παναθηναικής ήταν μεγάλη , το Θέατρο γέμισε γρήγορα από ανθρώπους της προσφοράς και η συναυλία αποδείχθηκε μαγική όπως και η Αλκηστη . Μια Άλκηστη με την ίδια πάντα φρεσκάδα και νεανικότητα , την ίδια βελούδινη υπέροχη φωνή , το ίδιο δροσερό χαμόγελο , το μοναδικό της ταπεραμέντο και αυτήν την απίστευτη δοτικότητα των ανθρώπων που έχουν μέσα τους ένα τεράστιο μεγαλείο ψυχής.

IMG 20171213 200155
Αυτό που χαρίζει την πληρότητα και το μέγεθος των συναισθημάτων, των ανθρώπων που με την αξία και την ποιότητα τους ως άνθρωποι πρωτίστως και δευτερευόντως ως καταξιωμένοι καλλιτέχνες , αφήνουν το στίγμα τους και δίνουν φωτεινό παράδειγμα και για άλλους .
Η παρουσία ανθρώπων με διάθεση προσφοράς, από κάθε τάξη και κοινωνική ομάδα , από διαφόρους Συλλόγους, από τον χώρο της τέχνης των γραμμάτων και της πολιτικής, ζέστανε ακόμη περισσότερα την ήδη θερμή και ενθουσιώδη ατμόσφαιρα .

IMG 20171213 204409
Εκεί και οι Δημοσιογράφοι –Συγγραφείς Κώστας Αξελός και Νικος Χιδίρογλου , ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου κ Πατουλης με την Σύζυγο του , οι π Υπουργοί κ. Γιαννοπουλος ,η κ. Φανη Πετραλια , ο κ. Κουμουτσακος η κ. Παπακωστα με τον σύζυγο της, η κ Βούλτεψη δι εκπροσώπου (αφού την ίδια ώρα παρουσίαζε στην Βούλα το νέο βιβλίο του Δημάρχου Ελληνικού ) , από την Πρεσβεία μας στην Μόσχα η κ. Μαρίνα Γαργάλη, η πολιτευτής κ. Μαριάνθη Καφετζή με τον Υπεύθυνο του Γραφείου της κ. Ανδρέα Ζαρταλουδη , ο διακεκριμένος Ιατρός κ. Καρδίτσας , η σύζυγος του Γιώργου Χατζηνάσιου Μαρία, η κ Βούλα Σαρανταρη των Λάιονς , Πρόεδροι και μέλη των Παραρτημάτων της «Παναθηναϊκής» και πολλοί ακόμη που αποθέωσαν την αγαπημένη ερμηνεύτρια την συνεχάρησαν για την ευαισθησία της και κοινωνική προσφορά της και έδειξαν την αγάπη και την εκτίμηση τους με κάθε τρόπο κατά την διάρκεια της εκδήλωσης .

25353597 1135333543267641 8890883451413993011 n
Θα ήταν παράλειψη αν δεν αναφέραμε την εκπληκτική ορχήστρα των μουσικών που συνόδευαν την Άλκηστη Πρωτοψάλτη και που ο καθένας μόνος αλλά και όλοι μαζί έδωσαν ρεσιτάλ με την εκπληκτική μουσική ερμηνεία τους .
Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης , στο Δ.Σ και την Πρόεδρο της Παναθηναϊκής κ. Μαρία Γιαννίρη αλλά και σε όσους με χαρά ανταποκρίθηκαν σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία για όλους . Απέδειξαν εμπράκτως πως η αγάπη και η συμπόνια δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαία , χωρίς αυτήν η ανθρωπότητα δεν μπορεί να επιβιώσει.
Όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει ζωή και δημιουργία... !!!
Και πως Χριστούγεννα δεν είναι απλά μια γιορτή , μια απλή εποχή του Χρόνου... Είναι συναισθήματα ...είναι η αγάπη εν δράση... ! Κάθε φορά που αγαπάμε , κάθε φορά που δίνουμε , Είναι Χριστούγεννα...!

25299476 2021564874795490 3023381461106401444 n 1
Συγχαρητήρια ιδιαιτέρως στην κ Άλκηστη Πρωτοψάλτη που ανταποκρίθηκε από καρδιάς χωρίς δεύτερη σκέψη , σε αυτήν την πρόσκληση ανθρωπιάς και αγάπης και απέδειξε πως οι πραγματικά μεγάλοι καλλιτέχνες είναι αυτοί που δημιουργούν μέσα από την ψυχή τους. Μια Ψυχή γεμάτη καλοσύνη και αλληλεγγύη .Γιατί ό, τι μπορούμε να δούμε, ν' ακούσουμε, ν' αγγίξουμε και να πιστέψουμε σ' αυτό τον κόσμο υπάρχει μέσα στην ίδια την καρδιά μας.
Το να έχεις καλοσύνη σ ενα σκληρό κόσμο είναι το χαρακτηριστικό των δυνατών ανθρώπων...! Στο τέλος της μέρας, οι δυνατοί... έχουν πρησμένα μάτια και κουρασμένη καρδιά. Η Αγάπη δεν είναι μια λέξη που αποτελείται από πέντε γράμματα... είναι αμέτρητες θυσίες που αποτελούν μια λέξη. Μόνο η αγάπη όμως είναι ικανή να ενώσει τους ανθρώπους με τέτοιο τρόπο ώστε να ολοκληρωθούν και να εκπληρωθούν, γιατί μόνο η αγάπη τους οδηγεί να προσεγγίσουν ό, τι βαθύτερο έχουν μέσα τους.
"Η αγάπη είναι αυτό που έχουμε για να βοηθά ο ένας τον άλλο" μας λεει ο Ευριπίδης Γιορτάζουμε την Γέννηση του Χριστού σε λίγης μέρες … Και Χριστούγεννα σημαίνει Φως... !!! Όχι από λαμπιόνια σε φωτισμένους δρόμους , σπίτια και βιτρίνες...
Φως αγάπης που πλημμυρίζει όλη την πλάση , φωτίζει τις ψυχές των ανθρώπων και ζεσταίνει τις καρδιές τους, ξεχειλίζοντας από αγνή αγάπη και αδελφοσύνη για όλο τον κόσμο, αισθήματα που θα έπρεπε να καλλιεργούμε σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, μέσα στην σύντομη ζωή μας.
Φως που πηγάζει από το φωτεινό αστέρι και την ταπεινή φάτνη που γεννήθηκε Αυτός που προορίστηκε να διδάξει την Αγάπη ... αλλά και να θυσιαστεί για χαρη της...
Ας στολίσουμε το ίδιο όμορφα με τα σπίτια μας και την ψυχή μας, ανοίγοντας έτσι διάπλατα τις καρδιές μας για να υποδεχτεί το Αληθινό Φως...!!!
Ίσως είναι η ευκαιρία για να ακούσουμε τη φωνή του θεϊκού παιδιού που γεννιέται μέσα μας. Ίσως είναι μια ευκαιρία να εκφράσουμε την αθωότητα και την αγνή αγάπη που κάθε παιδί κρύβει μέσα του και να νιώσουμε πραγματικά πως ο κόσμος μας μπορεί να γίνει πολύ καλύτερος.

Ντέπη Στενού

Θέατρο ΕΝ-Α Πρόγραμμα παραστάσεων 2017-2018 «Σιμιγδαλένιος» | «Πέερ Γκυντ» | «Κάποτε ένας πυροβολισμός…»

Ο ενήλικος «Σιμιγδαλένιος» του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, ο «Πέερ Γκυντ» του Ερρίκου Ίψεν και το «Κάποτε ένας πυροβολισμός…» του Γιάννη Παπάζογλου, ψυχολογικό θρίλερ που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο, είναι οι τρεις παραγωγές που θα παρουσιάσει -σε σκηνοθεσία Ελπίδας Αμίτση- τη νέα θεατρική σεζόν 2017-2018 η Ομάδα ΕΝ-Α, που ήδη από την περασμένη σεζόν στεγάζεται στον δικό της χώρο, το Θέατρο Ε-ΝΑ (Σουρή και Μαλαγαρδή 95, Κορυδαλλός, τηλ: 6987-154.814).

Ειδικότερα:
Ο ενήλικος «Σιμιγδαλένιος», το κλασικό έργο του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, μια συναρπαστική αλληγορία για την αγάπη, θα συνεχίσει για β’ χρονιά επιτυχίας. Η παράσταση, που απευθύνεται σε ενήλικο κοινό, θα ξεκινήσει αρχές Οκτωβρίου 2017 και θα παίζεται κάθε Παρασκευή & Σάββατο.

Το σπουδαίο έργο του Ερρίκου Ίψεν «Πέερ Γκυντ», έργο γραμμένο το 1867 με κεντρικό ήρωα τον ονειροπόλο και ιδεαλιστή Πέερ Γκυντ, θα είναι η νέα παραγωγή του θεάτρου Ε-ΝΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην παράσταση θα παίζεται ζωντανά η μουσική του Νορβηγού συνθέτη και πιανίστα Edvard Grieg, που υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Σκανδιναβούς συνθέτες της γενιάς του. Το έργο θα ξεκινήσει τον Ιανουάριο 2018 και θα παίζεται κάθε Σάββατο και Κυριακή (με τον ‘Σιμιγδαλένιο’ να παίζεται παράλληλα κάθε Παρασκευή).

Τον Απρίλιο 2018 θα ακολουθήσει η παρουσίαση για πρώτη φορά στη σκηνή του θεατρικού έργου του Γιάννη Παπάζογλου «Κάποτε ένας πυροβολισμός…», που θα παίζεται έως τέλος Μαΐου κάθε Παρασκευή και Σάββατο (με τον ‘Πέερ Γκυντ’ να παίζεται παράλληλα κάθε Κυριακή).

Οι παραστάσεις συμμετέχουν στις Πολιτιστικές Εκδηλώσεις των ΕΝ.Π.ΑΝ και τελούν υπό την αιγίδα της UNESCO-WORLD PHILOSOPHICAL FORUM.

Χορηγός: Ωδείο ΕΝΤΕΧΝΟΝ

INFO
Παραστάσεις: κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 9:00 μμ
Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Είσοδος: 12 ευρώ, 8 ευρώ άνεργοι, φοιτητές , ειδικές τιμές σε συλλόγους-σωματεία-ομαδικά
Υπό την αιγίδα: WORLD PHILOSOPHICAL FORUM και UNESCO
Ένα πολιτιστικό γεγονός των ΕΝ.Π.ΑΝ. (Ένωση Πολιτισμού Ανάπτυξης)
ΧΟΡΗΓΟΣ: ΩΔΕΙΟ ΕΝΤΕΧΝΟΝ
ΧΩΡΟΣ: Θέατρο ΕΝ-Α
Σουρή και Μαλαγαρδή 95, Κορυδαλλός.

"ΠΡΟΣΕΥΧΗ" - Αποθέωση για την κα ΠΗΓΗ ΛΥΚΟΥΔΗ!!!

Συγκινημένος,ευλογημένος και ιδιαίτερα τιμημένος ,από τη πρόσκληση της συνθέτριας Πηγής Λυκούδη ,καθώς έφευγα από το πανέμορφο Θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών,όπου μόλις είχε ολοκληρωθει η παρουσίαση του Ορατόριου "ΠΡΟΣΕΥΧΗ", της Συνθέτιδος,σκεφτόμουν ,πως τελικά η πολιτιστική παρακαταθήκη της πατρίδας μας,είναι αστειρευτη...

Η Πηγή Λυκούδη,συγκαταλέγεται,ετσι κι αλλιώς στους πολύ σημαντικούς σύγχρονους Ελληνες Συνθέτες .

Με το Ορατόριο "ΠΡΟΣΕΥΧΗ"Πηγή Λυκούδη ,μας έδειξε και μια ακόμη πλευρά του σπουδαίου ταλέντου της.

lyk2

Η Συνθέτις ,νοιώθωντας την ανάγκη να εκφράσει το θρησκευτικό της συναίσθημα.... εκφράζει,μέσα από την ΠΡΟΣΕΥΧΗ, την ανάγκη του ανθρώπου να προσεγγισει το Θείο...την ανάγκη να πιαστει από κάπου....την ανάγκη του ανθρώπου,να είναι συμμέτοχος στην χαρά Της Γέννησης ,αλλά και στον πόνο και την οδύνη Του Μαρτυρίου...

Αγκαλιάζοντας,μουσικά,την Δύση και την Ανατολή,και βασισμένη σε διαχρονικά κείμενα,αλλά και με τη προσθήκη δύο λαϊκών θρήνων από την Μικρά Ασία,η Πηγή Λυκούδη κατόρθωσε να κορυφώσει το συναίσθημα και την συγκίνηση,στο κοινό,που κατέκλησε το Θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών.

lyk1

Σημαντικότατος ο ρόλος της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ,με την συνθέτροια στο πιάνο,που υπό την διεύθυνση του Χρύσανθου Αλησάφη,προσέδωσε τα στοιχεία εκείνα ,που χαρακτηρίζουν ,πλέον,το Ορατόριο "ΠΡΟΣΕΥΧΗ",ως ένα κλασσικό και διαχρονικό δημιούργημα.

Τόσο η μεσόφωνος Alexandra Gravas,όσο κι ο βαρύτονος Σπύρος Κλείσσας,με τις καταπληκτικές ερμηνείες τους,απλά,μας υπενθύμησαν,πως ο Ανθρωπος ηταν ,είναι και θα είναι,το επίκεντρο της Χριστιανοσύνης.

Η εκδήλωση ,που ελαβε χώρα για την ενίσχυση των σκοπών της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών ,υπό την αιγίδα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου..πέρασε πλέον στην Ιστορία,αφήνοντας το δικό της ισχυρό στίγμα...

"ΠΡΟΣΕΥΧΗ" ...η σημαντικότερη,ίσως,στιγμή,ως τώρα της σπουδαίας συνθέτριας, κας Πηγής Λυκούδη....η Αποθέωση για την κα Πηγή Λυκούδη.....

Εχει περάσει σχεδόν μια εβδομάδα.....

Τα συναισθήματα...ακριβώς τα ίδια...

Το ξυλοσήμαντρο δίνει το σύνθημα...ο Βυζαντινός Χορός "ΤΡΟΠΟΣ",υπό την διεύθυνση του Κωνσταντίνου Αγγελίδη,ψάλλοντας,περνά ανάμεσα από τους θεατές,και κατευθύνεται στη σκηνή......."ΠΡΟΣΕΥΧΗ"

Γιάννης Ταμπάκης

Όταν κάποια παιδιά , ανεξαρτήτου χρώματος δεν γιορτάζουν ούτε μια μέρα τον χρόνο ...

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού της 11ης Δεκεμβρίου , του παιδιού που είναι έτσι και αλλιώς το επίκεντρο του ενδιαφέροντος μας αυτές τις μέρες της καταναγκαστικής χαράς και της υποχρεωτικής αλληλεγγύης, του εορταστικού κλίματος που διανύουμε .
Εκ προοιμίου….
αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η παιδική ηλικία συνιστά ένα από τα σημαντικότερα στάδια διάπλασης της προσωπικότητας του ανθρώπου, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την ασφαλή διαβίωση και την προστασία από κάθε μορφή κακομεταχείρισης και εκμετάλλευσης εις βάρος των παιδιών.
Όπως προκύπτει από την ιστορική διερεύνηση των δικαιωμάτων του παιδιού ο τρόπος που συλλαμβάνεται η παιδική ηλικία έχει άμεση συνάρτηση με την απόδοση δικαιωμάτων. Ως αποτέλεσμα υπήρξε τελευταία η ανάπτυξη μιας διαφορετικής σε σχέση με το παρελθόν σύλληψης της παιδικής ηλικίας, σε συνδυασμό με την αναγνώριση της επίσημης κρατικής εξουσίας ως του μοναδικού εγγυητή των δικαιωμάτων (προστασίας) των παιδιών, που οδήγησε στη θεσμοθέτησή τους.
Ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα η διεθνής κοινότητα άρχισε να επιδεικνύει έντονο ενδιαφέρον για την προστασία των παιδιών και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους σε νομικώς δεσμευτικά κείμενα.
Τα πρώιμα θεσμικά κείμενα για τα δικαιώματα του παιδιού το αντιμετωπίζουν ως παθητικό αντικείμενο προστασίας και όχι ως αυτόνομο υποκείμενο δικαιωμάτων. Αντίθετα, η σύγχρονη εξέλιξη των δικαιωμάτων του παιδιού θέτει στο επίκεντρο την έννοια της αυτονομίας. Ωστόσο, η περαιτέρω εξέλιξη των δικαιωμάτων του παιδιού σε θεωρητικό επίπεδο έχει περιέλθει σε στασιμότητα.
Τον Σεπτέμβριο του 1924,η Κοινωνία των Εθνών υιοθετεί για πρώτη φορά τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού (γνωστή και ως Διακήρυξη της Γενεύης), η οποία συνιστά την πρώτη διεθνή συνθήκη για τα δικαιώματα των παιδιών. Ωστόσο, η έλευση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και οι τεράστιες απώλειες επεξέτειναν την ανάγκη ευρύτερης προστασίας των δικαιωμάτων των παιδιών.
Προς αυτή την κατεύθυνση, η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (1948), στο άρθρο 25§2, ρητά ορίζει ότι «η μητρότητα και η παιδική ηλικία χρήζουν ειδικής μέριμνας και περίθαλψης. Όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα αν είναι νόμιμα ή εξώγαμα, απολαμβάνουν την ίδια κοινωνική προστασία».
Παρόμοιες διατάξεις συναντώνται σε πολλά διεθνή κείμενα (πχ διεθνές σύμφωνο για ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, αρ. 23-24, καθώς και διεθνές σύμφωνο για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, αρ.10), τα οποία, ωστόσο, αποτυγχάνουν να θεσπίσουν ένα νομικά δεσμευτικό σύστημα κανόνων και επιβολής κυρώσεων σε κάθε περίπτωση παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων των παιδιών.
Ο στόχος αυτός τελικώς επετεύχθη το 1989 όταν ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, υιοθετώντας τη Διεθνή Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, υποσχέθηκε την ολοκληρωτική αναγνώριση των δικαιωμάτων τους, και την ισότιμη μεταχείρισή τους από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη. Η Σύμβαση αποτελεί το πλέον ολοκληρωμένο σύστημα προστασίας δικαιωμάτων του παιδιού, ενώ συνιστά την πιο ευρέως κυρωμένη διεθνή συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ιστορία. Η εν λόγω συνθήκη περιλαμβάνει έναν εκτενή κατάλογο δικαιωμάτων που επικεντρώνονται σε 8 βασικούς πυλώνες:

δικαίωμα στη ζωή
δικαίωμα στην εκπαίδευση
δικαίωμα στην υγεία
δικαίωμα στο φαγητό
δικαίωμα στο νερό
δικαίωμα στην ατομική και πολιτισμική ταυτότητα
δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης, καθώς και
δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφή κακομεταχείρισης και εκμετάλλευσης.
Παράλληλα, η Διεθνής Σύμβαση συγκροτεί Ειδική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Παιδιού, επιφορτισμένη με την άσκηση ελέγχου και εποπτείας στα συμβαλλόμενα κράτη σχετικά με την τήρηση των διατάξεων της σύμβασης, μέσω υποδείξεων και συστάσεων γενικής φύσης, Παρά το γεγονός ότι η Σύμβαση έθεσε τις βάσεις για την θέσπιση μέτρων, πρακτικών προγραμμάτων και υπηρεσιών που είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση των ποσοστών της θνησιμότητας, του αναλφαβητισμού, αλλά και της παιδικής εκμετάλλευσης, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι, ακόμα και σήμερα, οι προκλήσεις και οι ανισότητες παραμένουν αυξημένες.
Μια από τις σημαντικότερες προκλήσεις που ταλανίζει τη διεθνή κοινότητα είναι η μάστιγα της παιδικής εργασίας, που συνιστά την πιο έκδηλη μορφή καταπάτησης και παραβίασης του δικαιώματος στην ασφάλεια και προστασία από κάθε μορφής κακομεταχείριση και εκμετάλλευση. Ως παιδική εργασία ορίζεται κάθε δουλειά ή δραστηριότητα που είναι καταστροφική για την σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, ενώ παράλληλα εμποδίζει τη σωστή ανάπτυξή τους και τη δυνατότητα μόρφωσης και πνευματικής ανέλιξης.
Σήμερα, πάνω από 168 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο εργάζονται, ενώ πάνω από 85 εκατομμύρια εργάζονται κάτω από επικίνδυνες συνθήκες.
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας, η Ασία και οι χώρες του Ειρηνικού συνιστούν περιοχές με ιδιαίτερα αυξημένα ποσοστά παιδικής εργασίας. Συγκεκριμένα, το 18,8% των παιδιών ηλικίας 5-14 ετών εργάζονται, ενώ η πρόοδος που σημειώνεται προς την κατεύθυνση της εξαφάνισης της παιδικής εκμετάλλευσης είναι πενιχρή, συγκριτικά με τις χώρες τις Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής.
Ως προς το θεσμικό μέρος, η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού δεν καταφέρνει ούτε σε θεωρητικό επίπεδο, ούτε σε πρακτικό να ενσωματώσει τη σύγχρονη εξέλιξη των δικαιωμάτων του παιδιού και να εναρμονιστεί με την υφιστάμενη κοινωνική πραγματικότητα. Με αποτέλεσμα την αποτυχία προάσπισης με συστηματικό και ορθολογικό τρόπο των δικαιωμάτων των παιδιών και στην Ελλάδα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την κάτω του μέσου όρου της Ε.Ε. ευημερία τους.
Ευημερία που ουσιαστικά σημαίνει :
* Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.
* Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.
* Δικαιούμαι να μάθω τί είνα καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.
* Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.
* Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε μιά κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.
* Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. ΄Εναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν αύριο τα δικά μου παιδιά.
Παρά το αυξημένο θεωρητικό υπόβαθρο λοιπόν , τα κατοχυρωμένα θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών σε διεθνές επίπεδο δεν βρίσκουν πρακτική εφαρμογή στις περισσότερες χώρες, όπου το παιδί αντιμετωπίζεται ακόμα ως μέσο αποκόμισης χρηματικού οφέλους.
Η διεθνής κοινότητα βρίσκεται για μια ακόμα φορά επιφορτισμένη με την ανάληψη ενεργούς δράσης για την πρακτική εναρμόνιση των κοινωνικών αντιλήψεων περί παιδικής εργασίας, και την παροχή ενός minimum επιπέδου ασφαλούς δράσης και ανάπτυξης των παιδιών. Η πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει είναι να τεθεί το συμφέρον του παιδιού στο επίκεντρο των παγκόσμιων δράσεων, γεγονός που θα εξασφαλίσει και την δυνατότητα εποικοδομητικής διαμόρφωσης του μέλλοντος όλων μας.
Αντί να σπαταλάμε λοιπόν πολύτιμη ενέργεια στο να μετράμε τα λάθη τις παραλείψεις και να κάνουμε φιλανθρωπίες κάθε φορά στις επετειακές και τις γιορτινές ημέρες ημέρες, θα έπρεπε να την διοχετεύουμε στην εύρεση αυτών των δικλείδων ασφαλείας, που θα διασφαλίζουν στο ακέραιο τα δικαιώματα όλων των παιδιών, που αποτελούν το μέλλον αυτού του πλανήτη ώστε να γιορτάζουν κάθε μέρα και η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού να έχει να ουσιαστικό νόημα ..
Για να εξαλείψουμε σε κάθε γωνιά της γης :
Την ψυχαναγκαστική παιδική εργασία
Την παιδική πορνεία του
Την παιδική βία που βιώνουν παιδιά ακόμα και μέσα στην κούνια τους
Την έλλειψη εκπαίδευσης
Την έλλειψη βασικών καθημερινών αναγκών(νερό, φαγητό, ένδυση, ιατρικής περίθαλψης)

Εν κατακλείδι …
Μακάρι σύντομα η 11 Δεκεμβρίου εκτός από επετειακή να γίνει και στην ουσία ημέρα γιορτής για τα παιδιά όλου του κόσμου και αφορμή έναρξης μιας προσπάθειας , που όλοι οφείλουμε να κάνουμε για να κερδίσουμε αυτήν την μάχη των δικαιωμάτων του παιδιού !
Για να μπορούμε έτσι να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά και να μην φοβόμαστε κάθε φορά να δούμε εκεί μέσα την ψυχή μας να καθρεπτίζεται .
Ντέπη Στενού

Subscribe to this RSS feed