Menu

Ακούστε μας από το κινητό σας

mobile logosAmobile logosB

Η ποιητική συλλογή «Δάκρυα σε Ουράνιες θάλασσες»,του Χρήστου Παπουτσή, ζωντανεψε επί σκηνής.

Τα «Δάκρυα σε Ουράνιες Θάλασσες» του Χρήστου Παπουτσή, εκδ. Άνεμος Εκδοτική, πήραν μορφή επί σκηνής, το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου, στις 21.00 στο θέατρο "ΛΥΧΝΟΣ''
Τη θεατροποιημένη ποίηση δραματοποιήθηκε από την ταλαντούχα ηθοποιό Μέμη Αναστασοπούλου, την ποιήτρια και ραδιοφωνικό παραγωγό Mandeleine, και τον ποιητή και γιατρό Χρήστο Παπουτσή. Σκηνοθεσία: Άγγελος Μαρίνος, χορογραφίες: Νάντια Ζαγκλή, φωτογραφίες: Μαρία Λεκκάκου και σκηνικά-κοστούμια: THINK & ACT.

Ήρθε η ώρα που τα συναισθήματα , οι σκέψεις κι οι σκιές γίνανε εικόνα και κίνηση. Μορφές που ξεπήδησαν από τις Ουράνιες θάλασσες και μεταμορφώθηκαν σε Δάκρυα, πάνω στη σκηνή του θεάτρου «Λύχνος». Με την υπέροχη ερμηνεία της Μέμης Αναστασοπούλου ζωντάνεψαν οι μορφές και προσέγγισαν τον λόγο του «ποιητή» και τον κόσμο του. Η εξαιρετική Μαντλίν κινούμενη στον χώρο, συνέδεε τις στιγμές και τις επιθυμίες που ξεπηδούσαν από το κείμενο, σαν ένας χορός αρχαίας τραγωδίας ή σαν μία αέρινη μορφή. Ο ποιητής στην μέση έδινε στις έννοιες νόημα και υπογράμμιζε αυτά που είχαν ιδιαίτερη σημασία.
Η εικόνα που έδινε η σκηνή υποβλητική, στο όριο που έπρεπε και η σκηνοθεσία άψογη. Το αόρατο γίνονταν ορατό και τα ερωτήματα έρχονταν στην επιφάνεια, ώστε να γίνουν πιο απτά στους θεατές.
Μία εξαίρετη δουλειά σ’ ένα νέο εγχείρημα που επιτεύχθηκε. Θεατροποιημένη ποίηση. Γιατί και η ποίηση, η τόσο «αδικημένη» έχει λόγο που μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Έργα θεατρικά γίνονται τα κείμενα, αλλά τα ποιήματα μέχρι εχθές, όχι. Κι όμως ένα βιβλίο ποίησης έχει πολλά να δείξει. Όπως αυτό του Χρήστου Παπουτσή, όπου αναδεικνύει τις υπαρξιακές αναζητήσεις του ποιητή , τη προβληματική των ανθρώπινων σχέσεων και την ελπίδα του Φωτός εκείνου που θα φέρει το πραγματικό φως, πέρα από τα κατεστημένα. Ο Χρήστος λέει στο τέλος του βιβλίου του:
«Αφήνω πίσω τ’ όνομά μου. Βγαίνω στο Φως»
Και στο τέλος της παράστασης λέει:
"Δεν είμαι ποιητής,
ζωγράφος, μουσικός.
Ένας ζητιάνος είμαι.
Μην δώσετε,
πάρτε απ' την κούπα μου.
Πρέπει ν' αδειάσει.
Το απαιτεί ο δρόμος προς το Φως!"
Ξεχνάει τ’ όνομά του και ζητά την αγάπη και τις αξίες να βγουν στην επιφάνεια, μέσα από το αληθινό φως, εκείνο των συναισθημάτων και της έκφρασης. Και καταχειροκροτείται από ένα κοινό ενθουσιασμένο.
Στην παράσταση παρευρίσκονταν εκτός από τους συντελεστές του έργου και οι συντελεστές του βιβλίου, σαν άγρυπνοι φρουροί και υποστηρικτές του, ο Γιάννης Φιλιππίδης και ο Νίκος Τελλίδης. Η πρόεδρος του Συλλόγου ΛΙΝΟΣ, Κα Όλγα Κανελλοπούλου-Ντινοδήμου, όπου απέδωσε στον ποιητή μετάλλιο και πολλοί άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Η οικογένεια του Χρήστου και ειδικά η σύζυγός του, με ιδιαίτερη φροντίδα βρίσκονταν κοντά του και λειτουργώντας σαν γνήσιοι οικοδεσπότες κέρασαν στο τέλος τους θεατές , κάνοντας μία γιορτή στο φουαγιέ του θεάτρου.
Εξαίρετη προσπάθεια με υπέροχο αποτέλεσμα!!! Μπράβο σε όλους τους συντελεστές και περιμένουμε να το ξαναδούμε, φυσικά. Κι εμείς πάντα μαζί σας!!!
Για τον lavitaradio.gr
Ευγενία Οικονομοπούλου

Last modified onΤετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018 01:07
back to top