Menu

Ακούστε μας από το κινητό σας

mobile logosAmobile logosB

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ",στο Τρένο στο Ρουφ...μια πραγματικά σπουδαία παράσταση !

Πέμπτη βράδυ και η επίσκεψη στο τραίνο στο Ρουφ, για να δει κάποιος μια θεατρική παράσταση είναι από πολλές απόψεις μια ιδιαίτερα ξεχωριστή εμπειρία …
Από την αναμονή μαζί με τους πελάτες στο γεμάτο από κόσμο βαγόνι -μπαρ για να κόψει εισιτήριο για την θεατρική παράσταση , μέχρι την μεταφορά του στο ειδικά διαμορφωμένο βαγόνι –θέατρο για να παρακολουθήσει την παράσταση, περνώντας μέσα από το πολύ όμορφο και ατμοσφαιρικό βαγόνι - ρεστοράν με υπέροχες μυρωδιές να πλανώνται στον αέρα ….τόσο που να επιθυμεί να συνεχίσει την βραδιά του μετά την παράσταση εκεί…

IMG 20171221 223515
Αλλά Και όταν φτάνει στο βαγόνι -θέατρο τίποτα δεν τον προϊδεάζει για αυτό που θα ακολουθήσει… Όταν μάλιστα αυτή η παράσταση είναι οι «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ» η απορία και το ενδιαφέρον γίνονται ακόμη πιο έντονα.
Γιατί για το κορυφαίο ίσως έργο του Εθνικού μας ποιητή λίγα πράγματα πιστεύεις ότι δεν ξέρεις, πριν δεις την ομώνυμη Παράσταση . Μπορεί μάλιστα να αναρωτιέσαι ενδόμυχα τι περισσότερο μπορεί να σου προσφέρει η μεταφορά ενός ποιήματος ως θεατρικό δρώμενο , από τις αναλύσεις επί των αναλύσεων που έχεις κάνει στο μάθημα της Λογοτεχνίας όντας στην θεωρητική κατεύθυνση και έχοντας και μια έφεση στην λογοτεχνία…
Η έκπληξη όταν ο αφαιρετικός λόγος και η λιτή αλλά τόσο μεστή παράσταση σε μεταφέρει νοητά όχι μόνο στην εποχή αλλά και στην φυσική και ψυχολογική κατάσταση των πολιορκημένων ηρώων του Σολωμού και σε συνεπαίρνει απόλυτα τόσο που μέσα σε μια σχεδόν μια ώρα, έχεις εισπράξει και κάνει κτήμα σου γνώσεις και συναισθήματα , που ούτε καν φανταζόσουν ότι μπορείς να αισθανθείς …είναι τεράστια .

eleftheroi poliorkhmenoi 2
Είναι στιγμές που δεν ξέρεις αν παρακολουθείς θεατρική παράσταση ή αν κοιτάς κάποιον πινάκα ζωγραφικής χωρίς κάδρο σε έκθεση με θέμα την «Έξοδο του Μεσσολογγίου¨…. Είναι στιγμές επίσης που ο λόγος μοιάζει φτωχός και απέριττος, αδαήμων και ανακόλουθος να περιγράψει όσα διαδραματίζονται επί σκηνής. Είναι και στιγμές που όσο και αν αντιστέκεσαι στην αγερωχία και στην φιλαυτία σου, αναγνωρίζεις έστω και πρόσκαιρα, την δυσκολία του να καταπιαστείς με θέματα «ηρωικά» που φαντάζουν όμως αυτονόητα… Όπως σε ποιες εσωτερικές διεργασίες μπορεί να οφείλεται η μεταμόρφωση αυτών των απλοϊκών ανθρώπων, που από την σκληρή καθημερινότητα της σκλαβιάς μετατρέπονται σε μάρτυρες-ήρωες και αποφασίζουν συνειδητά μεταξύ της ζωής στην σκλαβιά και την ατίμωση, την θυσία στον βωμό της ελευθερίας … περνώντας σε μια νύχτα στην αθανασία και στο πάνθεον των ηρώων….
Τι είναι τελικά η Ελευθερία ; Αγαθό; Δώρο; Προνόμιο; Μια κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι από τύχη ή ατυχία ή κάτι πολύτιμο που κατακτάς μόνο αν είσαι άξιος της;
"Ποτέ μου δε θα θεωρήσω σαν πράμα ανώτερης αξίας τη ζωή μπρος στην ελευθερία". ήταν ο Όρκος των αρχαίων Ελλήνων.
«Ν’ αντικρίζεις την Άβυσσο χωρίς φόβο κι ελπίδα. Όρθιος στην άκρα του γκρεμού», λέει ο Καζαντζάκης στο Καπεταν Μιχάλη εξηγώντας πως Σκοτώνοντας τον Φόβο γεννιέται η Ελευθερία….
Η έννοια της ελευθερίας είναι έννοια ασκητική και με αυτήν την ασκητική της ιδιότητα, κυριαρχεί στη συνείδηση των ανθρώπων που θυσιάζονται για χάρη της . Ασκητική είναι και η μορφή αυτής της παράστασης , που καταφέρνει χωρίς να το καταλάβεις και εσύ ο ίδιος πώς και πότε ακριβώς, να σε κάνει κοινωνό νοημάτων και συναισθημάτων που δύσκολα θα αποκρυπτογραφούσες διαβάζοντας απλά μόνο το γραπτό κείμενο…
Όπως ότι Με τον αγώνα η πρόσκαιρη ζωή γίνεται αθάνατη.

IMG 20171221 214610
Ότι Ελευθερία σημαίνει κυριαρχία επί του σώματος, περιφρούρηση των λογισμών, οριοθέτηση και χάραξη των αισθητών, ενθύμηση και «συμμετοχή» στους πόνους και στα πάθη Αυτού που πρώτος θυσιάστηκε με καθαρή συνείδηση και αδέσμευτη προαίρεση, με σκοπό να καταστήσει τους ανθρώπους «συγκοινωνούς» των παθημάτων του όπως κάνει εφυώς ο σκηνοθέτης με την αντιπαράθεση μεταξύ άλλων του μύθο του Άι – Γιώργη που σκότωσε το Δράκο με όπλο την πίστη του.
Αυτό που εισπράττει κανείς παρακολουθώντας αυτήν την εκπληκτική παράσταση, είναι η συμπύκνωση των πόθων και των ελπίδων ενός ολόκληρου λαού και ταυτόχρονα το διαχρονικό σύμβολο του αγωνιζόμενου ανθρώπου. Κανείς μύθος, τίποτε το μυθιστορηματικό. Μύθος και πραγματικότητα εδώ γίνονται ένα σώμα. Άλλωστε οι ήρωες στην Ελλάδα είναι τόσο ζωντανοί ανάμεσά μας, που ένας συγγραφέας ή ποιητής δεν έχει παρά να σκύψει στη μνήμη του και στην ελληνική πραγματικότητα, για ν’ αντλήσει θέματα και να τους δει μπροστά του…
Την Άνοιξη …Κυριακή των Βαΐων επέλεξαν οι Πολιορκημένοι την Έξοδο … προς τον Θάνατο και την Ελευθερία …
Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,
Κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα,
Γράφει ο ποιητής… δίνοντας το στίγμα και το μέγεθος του ηρωισμού, όταν η φύση του ανθρώπου νικά το δημιούργημα του Θεού …και πλησιάζει ο ίδιος στην Θέωση…
Οι πολιορκημένοι αντικρίζουν τη φύση στην ωραιότερη στιγμή της να τους καλεί να απολαύσουν το δώρο της ζωής. Οι ήρωες του Σολωμού, επομένως, καλούνται να επιδείξουν αποφασιστικότητα για την εκπλήρωση του στόχους τους, παλεύοντας πέρα από την πείνα, την εξαθλίωση και το φόβο του θανάτου, με πειρασμούς που δελεάζουν την ψυχή τους και θέτουν σε κρίση την ηθική και ψυχική τους δύναμη.
« όποιος πεθάνει σήμερα είναι σα να πεθαίνει χίλιες φορές» διαμηνύει η φύση στους πολιορκημένους καθώς επιδεικνύει την πανίσχυρη γοητεία της και χαρίζει μια πρωτόγνωρη ευδαιμονία σ’ όλα τα δημιουργήματά της. Ένα κάλεσμα για την απόλαυση της και μια σαφή υπενθύμιση για την υπέρτατη αξία που έχει το δώρο της ζωής που οι Έλληνες του Μεσολογγίου είναι τώρα έτοιμοι να το θυσιάσουν.
Είναι εκπληκτικό πως με τόσο λιτά και αφαιρετικά μέσα, με τόσο μεστές και εκφραστικές ερμηνείες, τόσο εξαιρετικών καλλιτεχνών και ηθοποιών που αποδίδουν μέσα από την ψυχή τους τα κείμενα και τα τραγούδια, με μόνο σκηνοθετικό εύρημα ένα πορφυρό μαντήλι , που γίνεται από ρούχο… μέχρι.. αίμα.. φλόγα ακόμη και βρέφος ….αποδίδονται και μεταφέρονται στο θεατή , συγκλονιστικά νοήματα ως εικόνες και ως συναισθήματα …

eleutheroi poliorkimenoi 2
Συναισθήματα συγκίνησης , τιμής , θαυμασμού και σεβασμού γι αυτούς που Μάχονται και αντιστέκονται στον πειρασμό … τόσο που το παράδειγμα της θυσίας τους θα μπορέσει να λειτουργήσει ως ένα διαχρονικό πανανθρώπινο μήνυμα ηρωισμού για τη δύναμη και το μεγαλείο εκείνων που θυσιάστηκαν με τον πιο βίαιο τρόπο στο όνομα της ελευθερίας.
Έξυπνη και ευρηματική επίσης η ιδέα Γιώργου Στεφανακίδη της μεταφοράς του έργου στο μέσον περίπου της παράστασης, στην σύγχρονη εποχή, όπου όλες οι ιστορικές μνήμες όταν υπάρχουν, έχουν χάσει το πραγματικό νόημα και την αξία τους και επαναλαμβάνονται σε κάθε επέτειο μηχανικά, ως μνημόσυνο σε αυτούς που θυσιάστηκαν για να μας χαρίσουν το αγαθό της ελευθερίας, σαν να μας το χρωστούσαν από καθήκον και υποχρέωση…..
Βασική επιθυμία του Σολωμού σε αυτό το κορυφαίο έργο της ζωής του , ήταν όμως να τιμήσει όπως τους αξίζει τις γυναίκες του Μεσολογγίου… Αυτές που επέδειξαν εξαιρετικό θάρρος και απίστευτη ψυχική δύναμη στη διάρκεια της πολιορκίας. Άντεξαν την πείνα, υπέμειναν τις κακουχίες και τις απώλειες, όπως και οι άντρες, χωρίς ποτέ να λυγίσουν, όπως θα περίμενε κανείς πως θα αντιδρούσαν οι γυναίκες μπροστά σε τόσο δύσκολες καταστάσεις.
«Θαυμάζω τες γυναίκες μας και στ’ όνομά τους μνέω.
Εφοβήθηκα κάποτε μη δειλιάσουν και τες επαρατήρησα αδιάκοπα.
Απόψε, ενώ είχαν τα παράθυρα ανοιχτά για τη δροσιά, μία απ’ αυτές, η νεώτερη, επήγε να τα κλείσει, αλλά μία άλλη της ειπε: "Όχι, παιδί μου· άφησε νά ΄μπει η μυρωδιά απο τα φαγητά· είναι χρεία να συνηθίσουμε"…..
……Ιδού, αυτές οι γυναίκες φέρνονται θαυμαστά· αυτές είναι μεγαλόψυχες και λένε ότι μαθαίνουν από μας· δε δειλιάζουν, μολονότι τους επάρθηκε η ελπίδα που είχαν να γεννήσουν τέκνα για τη δόξα και για την ευτυχία. Εμείς λοιπόν μπορούμε να μάθουμε απ' αυτές και να τες λατρεύουμε έως την ύστερη ώρα».
Κάτι που επίσης γίνεται ξεκάθαρο από την θαυμαστή ερμηνεία των ηθοποιών στην παράσταση είναι πως εκείνο που διεκδικούν δεν είναι το δικαίωμα να ζήσουν, αλλά το δικαίωμα να είναι ελεύθερες, κι αυτό θα το κερδίσουν είτε κατορθώσουν να φτάσουν στ’ απέναντι νησιά με τους υπόλοιπους Έλληνες είτε πέσουν μαχόμενοι.
«Είν’ έτοιμα στην άσπονδη πλημμύρα των αρμάτων
Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά, κι ελεύθεροι να μείνουν,
Εκείθε με τους αδελφούς, εδώθε με το χάρο.»

IMG 20171221 220223
Δεν υπάρχει εκφραστικό μέσο που να μην χρησιμοποίησαν η Εβελίνα Αραπίδη, η Μάιρα Μηλολιδάκη και η Στέλλα Χατζημιχελάκη για να ερμηνεύσουν τις Μεσολογγίτισες αγωνίστριες, μάνες, συζύγους, αδελφές, κόρες … αποδίδοντας με την ψυχή τους το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής αυτών των γυναικών , το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής, αλλά και μιας πανανθρώπινης θέλησης που θέτει την ελευθερία υψηλότερα κι από την ίδια τη ζωή.
Αυτήν που οδηγεί τις Μεσολογγίτισσες να προτιμούν να πεθάνουν παρά να συνεχίσουν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο των εχθρών τους. Ούτε το πλήθος των εχθρών τις τρομάζει, ούτε ο φόβος του θανάτου τις αποτρέπει, ούτε η ομορφιά της ζωής τις δελεάζει.
Οι «Πολιορκημένοι» επιθυμούν να είναι «ελεύθεροι» και τίποτε δεν μπορεί και δεν πρόκειται να τους σταματήσει απ’ το να κερδίσουν ξανά την ελευθερία τους .
Μαζί τους, το ίδιο άμεσος ο Χάρης Αγγέλου, άλλοτε στον ρόλο του αφηγητή των ιστορικών γεγονότων , άλλοτε ως μέρος της δράσης, συμβάλει τα μέγιστα στο υψηλής ποιότητας αποτέλεσμα τέχνης λόγου και θεατρικής έκφρασης θεατρικού δρωμένου που λαμβάνει χώρα στο θεατρικό «Βαγόνι» του Ρουφ αυτόν τον χειμώνα, από την ομάδα θεάτρου «χ-αίρεται». Χωρίς κορώνες εθνικισμού, διχαστικών διλλημάτων και πολιτικών υπονοούμενων, κατέδειξαν τον ασταμάτητο αγώνα του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν, ανεξάρτητα από εθνικότητα φυλή ή θρησκεία , να μάχεται για ελευθερία, δηλαδή για αθανασία, αφού η έννοια της ελευθερίας είναι ταυτόσημη με την αθανασία και η ζωή δεν είναι παρά το μέσον για την επίτευξη της ελευθερίας
Η έμπνευση αυτής της εξαίρετης ιδέας των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» ως θεατρικό δρώμενο, ήταν του Γιώργου Στεφανακίδη , ο οποίος σκηνοθέτησε , επεξεργάστηκε δραματουργικά τα κείμενα και όχι μόνο στην ελληνική γλώσσα,- άλλο ένα εύρημα για να τονιστεί η πανανθρώπινη αξία του ιδανικού της ελευθερίας στο οποίο βοήθησε και η μητρική γλώσσα του Εθνικού μας ποιητή-και επιμελήθηκε τη μουσική συμμετέχοντας ουσιαστικά στην παράσταση με την κιθάρα του μαζί με την Λίνα Τριανταφύλλου στο τσέλο και στο ακορντεόν τον Χάρη Αγγέλου . Και χάρη σε αυτήν την έμπνευση το θεατρικό κοινό της Αθήνας μπορεί να απολαύσει μια πραγματικά σπουδαία παράσταση.

Για τον Lavitaradio.gr
Ντέπη Στενού

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ
σύλληψη, σκηνοθεσία, μουσική, πρωτότυπο κείμενο: Γιώργος Στεφανακίδης
κοστούμια: Hallelujah (Ελευθερία Δομένικου)
σχεδιασμός φώτων: Χάρης Αγγέλου
ερμηνεύουν: Εβελίνα Αραπίδη, Μάιρα Μηλολιδάκη, Στέλλα Χατζημιχελάκη, Χάρης Αγγέλου
παίζουν Λίνα Τριανταφύλλου τσέλο, Γιώργος Στεφανακίδης κιθάρα, Χάρης Αγγέλου ακορντεόν

Παραγωγή: ομάδα θεάτρου “χ - αίρεται”

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Θεατρικό Βαγόνι
κάθε Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:00
Πρεμιέρα 15/11/2017
Εισιτήρια 12€ γενική είσοδος, 10€ φοιτητικό, 5€ ατέλειες & άνεργοι

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΑ-ΘΕΑΤΡΟ «το Τρένο στο Ρουφ»
Τηλ. 210 5298922
καθημερινά (εκτός Δευτέρας) 10.00–14.00 & 18.00–22.00
Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
10’ με τα πόδια από το ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός
Free Wi-Fi / Δωρεάν Parking

back to top