Menu

Ακούστε μας από το κινητό σας

mobile logosAmobile logosB

"Τελευταίο τρένο" ... μια εξαιρετική παράσταση στο Τρένο στο Ρουφ!!!

Ένα τρένο άχρωμο , απρόσωπο με δύο πρόσωπα στιγματισμένα από τα απομεινάρια του βομβαρδισμού του Βερολίνου, με τις πληγές ανοιχτές να αιμορραγούν σ’ ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή τους.
Δύο πρόσωπα, η Έμα και η Μπέτυ, δύο αδελφές ταξιδεύουν προς έναν τόπο που τους δίνει ευτυχία. Μία φορά τον χρόνο επισκέπτονται κάποιον που γι’ αυτές είναι ένα όνειρο και μία χίμαιρα συγχρόνως.
Δύο αδελφές που είχαν μία πλούσια ζωή και άλλες συνθήκες πριν τον πόλεμο που τους στέρησε τη ζωή που γνώριζαν. Ο πατέρας που τους παρείχε μία ζωή πλουσιοπάροχη και ελπιδοφόρα, χάνεται στον πόλεμο. Και οι ίδιες κτίζονται μέσα στα ερείπια του βομβαρδισμού του Βερολίνου. Φωνάζουν απελπιστικά και καλούν βοήθεια. Σώζονται λόγω αυτού και αυτά τα σημάδια τις ακολουθούν σ’ όλη τους τη ζωή. Δεσμευμένες σε ανείπωτες, επαναληπτικές καταστάσεις που τους στερούν την ίδια τη ζωή. Θαμμένες μέσα στα απομεινάρια της ζωής τους.

TR2
Η μία σε κατάσταση ψυχολογική και σωματική τραγική , που παραληρεί ανάμεσα στην φαντασία και στους όρκους που έχει δώσει στην μητέρα και στην εξαρτητική σχέση που έχει με την αδελφή της. Η άλλη έχοντας πάρει ένα ρόλο προστάτη και τροφού χαμένη μέσα στην υποχρέωση και στην απόγνωση. Ένα εξαρτητικό σχήμα ζωής και θανάτου συγχρόνως.
Ένα μαγαζί που τις ζει και είναι η «κατάντια» τους, συγχρόνως. Ο λόγος της μητέρας τους ότι δεν θα το πουλήσουν , έρχεται σε αντίθεση με αυτό που θα ήταν η απελευθέρωση τους. Ο κρίκος στενός που τις δένει, είναι το παρελθόν που τις στοιχειώνει.

TR6
«…η ησυχία μου πάει….»
Ένας άντρας που είναι το όνειρο της μίας και ο πόθος της και η κρυφή ενοχή της άλλης για την συνεύρεση μαζί του, που ομολογείται και καταστρέφει κάθε ελπίδα.
Το τρένο προχωρά σε ατέρμονη πορεία. Στη ζωή ή στο θάνατο; Στον εγκλωβισμό ή στη ζωή;
Το έργο μας ανάγει στο κεντρικό δράμα της ύπαρξης : προσδοκία και λαχτάρα ζωής, κυνηγητό της ευτυχίας και αναπόφευκτη τελική καταστροφή. Τα σκηνικά απέριττα και μουντά , όπως και οι ψυχές των πρωταγωνιστριών του έργου. Τα κουστούμια μας ανάγουν στην εποχή της Γερμανίας και της χαμένης δόξας.

TR3

Η Μαρία Ροβάκη και η Ιωάννα Μυλωνά μας τραβούν μαζί τους σ’ όλο αυτό τον καταιγισμό των συναισθημάτων και πνιγόμαστε μαζί τους, φτάνοντας στο αποκορύφωμα της έξαψης τους, όταν αναβιώνουν το θάψιμο στον βομβαρδισμό. Πολύ καλή σκηνοθεσία και όλα αυτά μέσα στον υποβλητικό χώρο ενός τρένου που μας ταξιδεύει μαζί με τις ηθοποιούς.
Μπράβο στην προσπάθεια όλων των συντελεστών.
Για τον lavitaradio.gr
Ευγενία Οικονομοπούλου

back to top